در خانه حضرت رسول بودند و مادر خود را همراه برد و پيغمبر صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم تا على [ ع ] نيامد و ملحق به او نشد وارد مدينه نشد حتى هر چه ابى بكر اصرار كرد حضرت اجابت نفرمود تا آنكه ابى بكر رها كرد حضرت را و سر خود وارد مدينه شد .
وَ جاهَدُوا فِي سَبِيلِ اللَّهِ
جهاد على [ ع ] ابين من الشمس است در بدر و احزاب و احد و خيبر و غير اينها
بِأَمْوالِهِمْ وَ أَنْفُسِهِمْ
هر چه داشت در راه خدا داد حتى سه روز به آب نيم گرم افطار فرمود خود و عيالش و اولادش و خادمهاش و افطار خود را بمسكين و يتيم و اسير دادند .
أَعْظَمُ دَرَجَةً عِنْدَ اللَّهِ
كيست بعد رسول اللَّه كه درجه او نزد خدا عظيمتر باشد يا مساوى باشد با درجه على عليه السّلام حتى انبياء و ائمه عليهم السلام .
وَ أُولئِكَ هُمُ الْفائِزُونَ
اين آيه و لو در شأن على [ ع ] نازل شده و او مصداق اتمّ است لكن منافى با عموم آيه نيست و البته تمام مؤمنين مهاجرين مجاهدين درجه آنها از بقيه عظيمتر و بفيوضات غير متناهيه الهيه فائز ميشوند .
[ سوره التوبة ( 9 ) : آيه 21 ]
يُبَشِّرُهُمْ رَبُّهُمْ بِرَحْمَةٍ مِنْهُ وَ رِضْوانٍ وَ جَنَّاتٍ لَهُمْ فِيها نَعِيمٌ مُقِيمٌ ( 21 )
پروردگار آنها بشارت ميدهد آنها را برحمت غير متناهيه خود و اينكه از آنها راضى و خشنود است و بهشتهايى از براى آنها است كه در آنها نعمتهاى پابرجا است دائميه .
يُبَشِّرُهُمْ
بشارت مقابل انذار است بشارت از براى مؤمنين صالح متقيست و انذار از براى كافر و فاسق و مخالف است
رَبُّهُمْ بِرَحْمَةٍ مِنْهُ
تنكير رحمت دلالت بر عظمت و بزرگى او دارد مىگويى رحمت و چه رحمتى و رضوان كه بالاترين مقامات است چنانچه صريحا در قرآن ميفرمايد
وَ رِضْوانٌ مِنَ اللَّهِ أَكْبَرُ ذلِكَ هُوَ الْفَوْزُ الْعَظِيمُ
برائة آيه 73 ، و در حديث است كه
( اذا اشتغل اهل الجنة