الحج الاكبر ميفرمايد و چهار ماه تمام دهم ربيع الاخر مىشود ، و شرح اين قضيه چنانچه از اخبار منسوبه به حضرت صادق و حضرت كاظم و حضرت رضا و ساير ائمه هدى صلوات اللَّه عليهم است اينست كه در دوره جاهليت عقيده مشركين اين بود كه اگر كسى با لباس خود طواف كند ديگر نميتواند آن لباس را بپوشد و بايد تصدق دهد لذا اگر ممكن بود بر آنها يك لباس عاريه كنند يا كرايه كنند و اگر ممكن نبود عريانا طواف ميكردند ، و پيغمبر صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم موقعى كه اين سوره نازل شده ابا بكر را فرستاد كه اين آيات اول اين سوره را ببرد بر اهل مكه قرائت كند و شايد نظر آن حضرت بانتخاب ابى بكر اين بود كه مشركين نظر سويى با ابى بكر نداشتند و از خطر آنها محفوظ بود زيرا كسى از آنها را نكشته بود و در جنگها كنارهگيرى ميكرد و با آنها سابقه داشت مدتهاى مديدى جبرئيل عليه السّلام نازل شد و عرض كرد خداوند ميفرمايد اين آيات را بايد يا خود يا يك نفر از اهل بيت تو بروند تلاوت كنند حضرت صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم حضرت امير عليه السّلام را روانه كرد و در وسط راه از ابى بكر گرفت و او برگشت ، و در بسيارى از اخبار دارد كه اين امهال مدت براى كسانيست كه طرف معاهده نبودند و اما آنها كه طرف معاهده بودند امهال آنها مدت انقضاء مجاهده بوده و پس از انقضاء مدت ديگر مشركين حق ندارند عريانا طواف كنند يا با مؤمنين در مطاف شركت كنند بلكه حق دخول در مسجد الحرام را ندارند چنانچه در آيه شريفه ميفرمايد
إِنَّمَا الْمُشْرِكُونَ نَجَسٌ فَلا يَقْرَبُوا الْمَسْجِدَ الْحَرامَ بَعْدَ عامِهِمْ هذا
الاية در همين سوره آيه 28 ، و ديگر در امان نيستند هر كجا بدست آمدند آنها را بايد كشت چنانچه ميفرمايد
وَ قاتِلُوا الْمُشْرِكِينَ كَافَّةً كَما يُقاتِلُونَكُمْ كَافَّةً
همين سوره آيه 36 ، و در آيه 5 ميفرمايد
فَاقْتُلُوا الْمُشْرِكِينَ حَيْثُ وَجَدْتُمُوهُمْ
.
وَ اعْلَمُوا أَنَّكُمْ غَيْرُ مُعْجِزِي اللَّهِ
زيرا خداوند بر تمام بندگان قاهر و غالب