اكتفاء نمودم ، و نوح بقوم نفرين كرد و من بر اذيت قوم صبر كردم ، و ابراهيم ليطمئن قلبى گفت و من لو كشف الغطاء ما ازددت يقينا ، و موسى فاخاف ان يقتلون گفت و من برائت را بردم ، و عيسى بمريم خطاب شد هزّى اليك بجزع النخلة و بمادر من خطاب شد ادخلى البيت خلاصه حديث . بعد سؤال مىكند از افضليت نسبت بپيغمبر صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم حضرت ميفرمايد
انا عبد من من عبيد محمد [ ص ]
[ امر پنجم ]
در بسيارى از صحائف در حاشيه بعوض بسم اللَّه اين جمله را نوشته ( اعوذ باللّه من النار و من شرّ الكفار و من غضب الجبّار العزّ للَّه الواحد القهار ) و آنچه ما فحص كرديم مدركى از براى اين پيدا كنيم نيافتيم فقط در قرآن ميفرمايد
فَإِذا قَرَأْتَ الْقُرْآنَ فَاسْتَعِذْ بِاللَّهِ مِنَ الشَّيْطانِ الرَّجِيمِ
نحل آيه 100 ، و ما در باب مقدمه در مجلد اول مفصلا معناى استعاذه و مستعيذ و مستعيذ به و مستعيذ منه را بيان كردهايم .
[ سوره التوبة ( 9 ) : آيه 1 ]
بَراءَةٌ مِنَ اللَّهِ وَ رَسُولِهِ إِلَى الَّذِينَ عاهَدْتُمْ مِنَ الْمُشْرِكِينَ ( 1 )
بيزارى از خداوند و رسول او به كسانى كه از مشركين با شما مسلمين قرارداد كردهاند اشكال - بعضى گفتند اظهار برائت از كسانى كه با آنها معاهده شده از مشركين نقض عهد است و قبيح .
جواب - گفتند كه ممكن است مدت معاهده منقضى شده باشد يا آنكه از مشركين عملى بر خلاف معاهده صادر شده باشد لكن اشكال و جواب هر دو بر خلاف ظاهر آيه است و درست نيست . اما اشكال ، برائت با معاهده هيچ تنافى ندارد زيرا معاهده راجع به اين است كه متعرض آنها نباشند و آنها آزاد باشند ، برائت ترك مراوده و معاشرت و دوستى و و داد است كه البته بايد مؤمن از غير مؤمن