[ سوره الأعراف ( 7 ) : آيه 73 ]
وَ إِلى ثَمُودَ أَخاهُمْ صالِحاً قالَ يا قَوْمِ اعْبُدُوا اللَّهَ ما لَكُمْ مِنْ إِلهٍ غَيْرُهُ قَدْ جاءَتْكُمْ بَيِّنَةٌ مِنْ رَبِّكُمْ هذِهِ ناقَةُ اللَّهِ لَكُمْ آيَةً فَذَرُوها تَأْكُلْ فِي أَرْضِ اللَّهِ وَ لا تَمَسُّوها بِسُوءٍ فَيَأْخُذَكُمْ عَذابٌ أَلِيمٌ ( 73 )
و فرستاديم بطائفه ثمود برادر آنها صالح را فرمود اى قوم من بپرستيد خداوند را نيست از براى شما خدايى غير از او بتحقيق آمد شما را آيه و معجزه و بيّنه از جانب الهى اينست ناقه خداوند از براى شما آية و معجزه پس واگذاريد او را بخورد در روى زمين خدا و اذيّت به او نكنيد پس بگيرد شما را عذاب دردناك .
وَ إِلى ثَمُودَ
عطف است به
لَقَدْ أَرْسَلْنا نُوحاً إِلى قَوْمِهِ
يعنى و لقد ارسلنا الى ثمود و ثمود اسم رجل ابن عاشر ابن ارم ابن سام ابن نوح است سپس اولاد و احفاد و ذرارى او را بنام او خواندند و جمعيت آنها بسيار بود و لسان آنها عربية اولى بود و حضرت صالح هم از اين قبيله بود لذا ميفرمايد
أَخاهُمْ صالِحاً
كه برادر در نسب نه برادر دينى ، و از كافى كلينى روايت مفصلى از ابى حمزه از حضرت باقر عليه السّلام از حضرت رسالت صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم كه سؤال فرمود از جبرئيل ( ع ) كه چه نحوه بود هلاكت قوم صالح حديث بسيار مفصل است خلاصه آن اينكه حضرت صالح در سنّ شانزده سالگى مبعوث برسالت شد و تا سنّش بالغ بر صد و بيست سال شد صد و چهار سال دعوت كرد ضعفاء و فقراء به او ايمان آوردند ولى متكبرين و اعيان و سران اجابت نكردند فرمود هم من از دعوت شما ملول شدم هم شما از دعوت من ملول شديد ، بيائيد ميرويم نزد اصنام شما من حاجت ميخواهم اگر اجابت كردند من از ميان شما خارج ميشوم و از دعوت شما كناره ميگيرم و شما هم از خداى من حاجت طلبيد و اگر اجابت فرمود ايمان بياوريد قبول كردند و گفتند انصاف دادى روز عيد آنها رفتند نزد بتها هر چه حضرت صالح از يك يك اصنام تقاضايى كرد اثرى پيدا نشد بعد فرمود شما از خداى من چه تقاضا داريد