[ سوره الأعراف ( 7 ) : آيه 75 ]
قالَ الْمَلَأُ الَّذِينَ اسْتَكْبَرُوا مِنْ قَوْمِهِ لِلَّذِينَ اسْتُضْعِفُوا لِمَنْ آمَنَ مِنْهُمْ أَ تَعْلَمُونَ أَنَّ صالِحاً مُرْسَلٌ مِنْ رَبِّهِ قالُوا إِنَّا بِما أُرْسِلَ بِهِ مُؤْمِنُونَ ( 75 )
گفتند جماعتى از ثمود كسانى كه تكبر ورزيدند از اطاعت صالح از قوم صالح براى كسانى كه آنها را ضعيف شمردند از كسانى كه ايمان آورده بودند از همان قوم آيا شما ميدانيد اينكه صالح فرستاده شده از جانب پروردگار خود است جواب دادند مستضعفين كه محققا ما به آنچه صالح فرستاده شده ايمان داريم .
قوم صالح دو دسته شدند يك دسته كفار و مشركين كه اطاعت نكردند و اينها اكثر بودند ، دسته دوم كه ايمان آوردند و آنها را دسته اول ضعيف شمردند كه معناى مستضعف است .
دسته اول خطاب بدسته دوم كردند
قالَ الْمَلَأُ
يعنى جماعت انبوهى كه اينها
الَّذِينَ اسْتَكْبَرُوا
بودند استكبار ميكردند تكبر و كبر در معنى متفاوت است كبر صفت نفسانيه است و ممكن است در نفس اين صفت خبيثه را داشته باشد لكن اظهار نكند ، و تكبر اينست كه آثار كبر را ظاهر كنند و عقوبت آن اشد است بلكه مورث بسيارى از معاصى مىشود مثل ظلم و تعدى و طغيان و سركشى و نحو اينها ، و استكبار اينست كه بزرگى را به خود ببندد مثل يزيد بن معويه ( لع ) كه عليا عليّه حضرت زينب سلام اللَّه عليها به او فرمود ( شمخت بانفك ) .
من قومه مثل امروزه كه بسيار از اعيان و اشراف ما زير بار نميروند و شأن خود را بالاتر از اين ميدانند كه خدمت علماء مشرف شوند و در مساجد به جماعت حاضر شوند و اخذ مسائل و احكام و عقائد از آنها كنند و استماع مواعظ و نصايح مخصوصا تربيت شدگان در دبيرستانها و دانشكدهها ويژه دختران مكشوفات .
لِلَّذِينَ اسْتُضْعِفُوا
گفتند به آنهايى كه آنها را كوچك كردند مثل كسبه و تهىدستان
لِمَنْ آمَنَ مِنْهُمْ
كه اغلب در هر عصر و زمانى ترويج دين و اعلاء كلمه