[ سوره الأعراف ( 7 ) : آيه 67 ]
قالَ يا قَوْمِ لَيْسَ بِي سَفاهَةٌ وَ لكِنِّي رَسُولٌ مِنْ رَبِّ الْعالَمِينَ ( 67 )
خطاب فرمود حضرت هود بقوم خود كسانى كه او را رمى بسفاهت كردند فرمود اى قوم من نيست سفاهتى در من و لكن من فرستاده از پروردگار عالميان هستم
قالَ يا قَوْمِ
قومى بود ياء حذف شده كسره بجاى ياء است
لَيْسَ بِي سَفاهَةٌ
گفتيم سفاهت مقابل رشد است و مراد رشد عقلى است و عقل بمعنى درك حسن و قبح و مصلحت و مفسده و خير و شر و نفع و ضرر و صلاح و فساد است و اين موهبت بزرگى است . از خواجه نصير الدين كه ميتوان گفت در علماء شيعه و سنى و حكماء و متكلمين و اهل هيئت نظير نداشته نقل است كه در مناجات خود عرض مىكند ( پروردگارا هر كه را عقل دادى چه ندادى و هر كه را عقل ندادى چه دادى ) و البته افراد انسان در مراتب عقل مختلف هستند از حيث ضعف و قوت هر كه را به مقدار قابليت به او افاضه شده و اقواى جميع مراتب عقلى است كه خداوند بانبياء و ائمه اطهار عليهم السّلام افاضه فرموده در همان عالم نورانيت ديگر چه رشدى است بالاتر از رشد انبياء و بسيار ظلم است كه يك همچه پيغمبرى را رمى بسفاهت كنند لذا دليل ميآورد براى نفى سفاهت كه ميفرمايد
وَ لكِنِّي رَسُولٌ مِنْ رَبِّ الْعالَمِينَ
در اين جمله دو نكته مهم اعمال شده : يكى مقام رسالت كه رشد عقلى او از همه بالاتر و قوىتر است چنانچه اشاره شد ، ديگر از طرف مربّى تمام عوالم امكانى هستم كه هر ممكنى را بكمال رشد مىرساند كه معنى تربيت است البته رسول خود را ارشد مخلوقات قرار ميدهد نبايد همچه رشيدى را سفيه شمرد
[ سوره الأعراف ( 7 ) : آيه 68 ]
أُبَلِّغُكُمْ رِسالاتِ رَبِّي وَ أَنَا لَكُمْ ناصِحٌ أَمِينٌ ( 68 )
ميرسانم بشما آنچه را كه از پروردگارم به من رسيده و وجود من براى شما موجب ضرر و خسارت نيست بلكه شما را نصيحت ميكنم و خيانت بشما نميكنم