برداريد و از طريق شيطانى منحرف شويد و اين ذكر پروردگار شما
عَلى رَجُلٍ مِنْكُمْ
بتوسط يك نفر از خود شماها باشد ديده و شناخته با منطق و دليل و برهان و غرض از ارسال او
لِيُنْذِرَكُمْ
انذار رديف بشارت است ، بشارت راجع بمثوبات بر اطاعت است و انذار راجع بعقوبات معصيت است
وَ لِتَتَّقُوا
تقواى از عقائد فاسده شرك ، كفر ، ضلالت . و از اخلاق رذيله كبر ، عناد ، عصبيت ، حسد و غيرها و از اعمال سيئه كه اثر و نتيجه انذار آن رجل تقواى شما باشد .
لَعَلَّكُمْ تُرْحَمُونَ
و تعبير بلعلّ براى اينست كه چه بسيار انبياء آمدند و بندگان آنها را تكذيب كردند و فرمايشات آنها را نپذيرفتند و گرفتار عذاب دنيوى و اخروى شدند چنانچه مورد هم از اين مصاديق است كه ميفرمايد :
[ سوره الأعراف ( 7 ) : آيه 64 ]
فَكَذَّبُوهُ فَأَنْجَيْناهُ وَ الَّذِينَ مَعَهُ فِي الْفُلْكِ وَ أَغْرَقْنَا الَّذِينَ كَذَّبُوا بِآياتِنا إِنَّهُمْ كانُوا قَوْماً عَمِينَ ( 64 )
پس قوم نوح تكذيب كردند نوح را پس ما نجات داديم او را و كسانى كه با او در كشتى بودند و غرق نموديم كسانى كه آيات ما را تكذيب نمودند زيرا آنها قومى بودند كه چشم قلب آنها كور بود و حقائق را درك نميكردند .
چند امر لازم است در اينجا تذكر دهيم : امر اول - در السنه بعضى هست كه حضرت نوح العياذ نبىّ نقمت بوده و در حق قوم نفرين كرده كه در سوره نوح خداوند نقل ميفرمايد
وَ قالَ نُوحٌ رَبِّ لا تَذَرْ عَلَى الْأَرْضِ مِنَ الْكافِرِينَ دَيَّاراً
نوح آيه 27 ، بخلاف نبىّ اكرم صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم كه هر چه به او اذيت كردند عرض ميكرد
( اللهم اهد قومى فانهم لا يعلمون )
لكن اين اشتباه بزرگى است زيرا حضرت نوح عليه السّلام دائما در حق قوم دعاء ميكرد تا مادامى كه احتمال هدايت در آنها ميداد تا آنكه خداوند به او خبر داد كه اينها ايمان نميآورند و ديگر در حق آنها دعا نكن و غم