إِنَّ رَحْمَتَ اللَّهِ قَرِيبٌ مِنَ الْمُحْسِنِينَ
هر عمل خيرى چه عبادات واجبه يا مستحبه باشد احسان بنفس است يا احسان ببندگان خدا است و موجب قرب رحمت است چنانچه هر عمل زشتى ظلم بنفس يا ظلم ببندگان خدا است و موجب بعد از رحمت است لذا قصد قربت در عبادت لازم است .
[ سوره الأعراف ( 7 ) : آيه 57 ]
وَ هُوَ الَّذِي يُرْسِلُ الرِّياحَ بُشْراً بَيْنَ يَدَيْ رَحْمَتِهِ حَتَّى إِذا أَقَلَّتْ سَحاباً ثِقالاً سُقْناهُ لِبَلَدٍ مَيِّتٍ فَأَنْزَلْنا بِهِ الْماءَ فَأَخْرَجْنا بِهِ مِنْ كُلِّ الثَّمَراتِ كَذلِكَ نُخْرِجُ الْمَوْتى لَعَلَّكُمْ تَذَكَّرُونَ ( 57 )
و او است آن خدايى كه ميفرستد بادهايى بشارتدهنده پيشاپيش رحمت خود تا زمانى كه بردارد ابرهاى سنگين را و رانديم آنها را به طرف بلد مرده و نازل كرديم به آن بلد مرده آب را پس بيرون آورديم به آن آب از هر نوع ميوهها را و همين نحو مردهها را بيرون ميآوريم بايد شما ياد بياوريد .
وَ هُوَ الَّذِي يُرْسِلُ الرِّياحَ
توليد بادها از تموّج هوا است نظير موج دريا و در تحت امر الهى ميوزد بهر طرفى كه مأمور است
بُشْراً بَيْنَ يَدَيْ رَحْمَتِهِ
قراء در اين كلمه بشرا اختلاف شديدى دارند كه نون است نشرا يا باء است بشرا و در كيفيت قرائت آن از جهت فتحه و كسره و ضمه متحركا يا مجزوما و هر كدام ادله اجتهاديه اقامه كردهاند و در مجمع بسط مفصلى داده ، لكن مكرر گفتهايم و در مقدمه اين تفسير مشروحا بيان كردهايم كه هيچ اعتبارى به آن قرائات نيست و اين وجوهى كه هر يك بيان كردهاند اجتهاد مقابل نص است و جز سياهى قرآن كه بتواتر بما رسيده ساير قرائات باطل است بلكه نص قرآن در اين مقام شاهد بر اينست كه بشرا بباء است
وَ مِنْ آياتِهِ أَنْ يُرْسِلَ الرِّياحَ مُبَشِّراتٍ
روم آيه 45 ، بلكه در خود آيه هم قرينه دارد كلمه
بَيْنَ يَدَيْ رَحْمَتِهِ
يعنى بشارت ميدهد