ادْعُوا رَبَّكُمْ
يكى از عبادات بسيار بزرگ دعاء است حتى در حديث دارد از نماز و قرائت قرآن افضل است و از نيزه و سلاح تيزتر است براى دفع دشمن و براى دفع بلاء و لو هر چه محكم باشد و اگر دعا نباشد مورد عنايت الهى واقع نميشود
قُلْ ما يَعْبَؤُا بِكُمْ رَبِّي لَوْ لا دُعاؤُكُمْ
فرقان آيه 77 ، و هر دعائى مقرون باجابت است يا در دنيا و يا در آخرت و اخبار و آيات در اهميت و فضيلت دعاء بسيار است و از براى دعاء شرائط بسيارى است كه از آن جمله اين آيه است :
تَضَرُّعاً وَ خُفْيَةً
تضرّع اظهار ذلّت و خضوع و خشوع و با حال بكاء و شكستگى است و خفيه در پنهانى و خفض صوت و آهسته دعاء كردن نه با صداى بلند و علنا مگر در موارد لازمه مثل مجامع مؤمنين كه آنها آمين بگويند و امثال اينها بلكه هر عبادت پنهانى افضل از علانيه است بالاخص صلوات مندوبه و صدقات مستحبه و نحوه اينها .
إِنَّهُ لا يُحِبُّ الْمُعْتَدِينَ
اعتداء بمعنى تجاوز از حدّ است يا طلب امورى است كه از حد او خارج است و از حد قابليت او بيرون است يا با صداى بلند دعا كردن يا طلب حرامى يا آنچه بر غير صلاح و صواب باشد يا نفرين در حق مؤمنين يا دعاء براى كفار و معاندين و طلب مغفرت كسانى كه قابل مغفرت نيستند و امثال اينها كه مذموم است يا حرام است .
[ سوره الأعراف ( 7 ) : آيه 56 ]
وَ لا تُفْسِدُوا فِي الْأَرْضِ بَعْدَ إِصْلاحِها وَ ادْعُوهُ خَوْفاً وَ طَمَعاً إِنَّ رَحْمَتَ اللَّهِ قَرِيبٌ مِنَ الْمُحْسِنِينَ ( 56 )
و افساد نكنيد در روى زمين بعد از آنى كه اصلاح شده است و خدا را بخوانيد در حالى كه هم خوف داشته باشيد هم طمع محققا رحمت خداوند نزديك از احسان كنندگان است .