دنيوى باشد و اما اگر مراد هلاكت اخروى باشد يعنى گرفتار عذاب ابدى شدند و بعيد نيست كه هر دو باشد هم در دنيا بعذابهاى الهى معذب شدند و هم در آخرت
فَجاءَها بَأْسُنا بَياتاً
فاء فاء تفريع است و معنى اين نيست كه بعد از هلاكت بأس الهى آمده باشد بلكه قضيه عكس است بأس كه آمد آنها هلاك شدند و لكن اين جمله بيان كيفيت هلاكت است يعنى هلاكت آنها دو نحوه بود يا نزول بأس بوده كه همه خواب بودند مثل قوم لوط ، و كلمه بيات از بيتوته يعنى در مكانى شب را بصبح آوردن و بيت را هم بيت گفتند چون محل بيتوته است .
أَوْ هُمْ قائِلُونَ
از ماده قيلوله است كنايه از قبل الزوال است اشاره به اينكه بأس الهى در نهار بوده ، و ممكن است از ماده قول باشد يعنى مشغول گفتگو و مقاوله در بازار خريد و فروش بودند كه بأس آمد مثل صيحه و صاعقه براى ثمود و قوم شعيب و اين دو مورد از باب مثال است و الّا عذاب قوم نوح بغرق و همچنين فرعونيان و عذاب عاد بباد و قوم ابرهه بسنگريزه و خسف قارون و اموالش و غير اينها بسيار بوده يا روز يا شب .
[ سوره الأعراف ( 7 ) : آيه 5 ]
فَما كانَ دَعْواهُمْ إِذْ جاءَهُمْ بَأْسُنا إِلاَّ أَنْ قالُوا إِنَّا كُنَّا ظالِمِينَ ( 5 )
پس نبود دعواى آنها زمانى كه بأس ما آمد آنها را مگر آنكه گفتند محققا ما ظالم بوديم .
اعتراف بظلم و معاصى و اقرار بشرك و كفر بعد از معاينه عذاب سودى ندارد
وَ لَيْسَتِ التَّوْبَةُ لِلَّذِينَ يَعْمَلُونَ السَّيِّئاتِ حَتَّى إِذا حَضَرَ أَحَدَهُمُ الْمَوْتُ
الاية نساء آيه 22 ، و همچنين اعتراف فرعون
إِذا أَدْرَكَهُ الْغَرَقُ
الاية يونس آيه 90 .
فقط يك مورد را خداوند استثناء فرموده قوم يونس
فَلَوْ لا كانَتْ قَرْيَةٌ آمَنَتْ فَنَفَعَها إِيمانُها إِلَّا قَوْمَ يُونُسَ لَمَّا آمَنُوا كَشَفْنا عَنْهُمْ عَذابَ الْخِزْيِ فِي الْحَياةِ الدُّنْيا