و اوصياء حضرت ابراهيم عليه السّلام در ميانه آنها بودند تا زمان بعثت كه آخرين آنها حضرت ابى طالب بود كه ودايع انبياء را سپرد خدمت حضرت رسالت ( ص ) چنانچه در بنى اسرائيل اوصياء حضرت عيسى ( ع ) بودند تا زمان بعثت و اين كلمات هم عذرتراشى و بهانهجويى بود عذر موجه نبود بر فرض قرآن هم نازل نشده بود پيغمبر صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم بعد از بعثت و اقامه معجزه بر آنها واجب بود ايمان بياورند و اين عذر نيست كه چرا بر ما كتاب نازل نشده ، بسيارى از انبياء كتاب بر آنها نازل نشده فقط اين چهار كتاب است تورات موسى ، زبور داود ، انجيل عيسى ، قرآن محمّد صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم و اگر تعميم دهيم صحف آدم ، شيث ، نوح و ابراهيم را هم شامل شود هشت كتاب مىشود ساير انبياء مثل اسمعيل ، اسحق ، يعقوب ، يوسف ، لوط ، شعيب ، سليمان ، يحيى ، زكريا و هزارها انبياء ديگر كتاب نداشتند بلكه اولو العزم هم نبودند و واجب بوده بر آنها متابعت از انبياء اولو العزم را كنند و اگر اين عذر موجه بود هراينه عجم را هم ميرسيد بگويند چرا بر ما كتاب نازل نشد ما كه بمراتب از اعراب دوره جاهليت در كمالات علمى و صنعتى بالاتريم و هراينه حكماء را ميرسيد بگويند به خيال خود كه ما اعرف كل ناس هستيم چرا بر ما كتاب نازل نشد و بالجمله نزول قرآن يك لطف و عنايتى بود كه خدا به اين امت داده و جلوگيرى از اين بهانه جوييها .
فَقَدْ جاءَكُمْ بَيِّنَةٌ مِنْ رَبِّكُمْ
كه اين هم يكى از اسامى قرآن است بيّنه چون حقايق را واضح و بين مينمايد و حجت را بر خلق از هر جهت تمام مىكند تا قيامت
وَ هُدىً وَ رَحْمَةٌ
اما هدايتش
يَهْدِي لِلَّتِي هِيَ أَقْوَمُ
اسرى آيه 9 ، و اما رحمتش اشتمالش بر جميع نعم الهيه
وَ إِنْ تَعُدُّوا نِعْمَةَ اللَّهِ لا تُحْصُوها
ابراهيم آيه 37 ، نحل آيه 18 .
فَمَنْ أَظْلَمُ مِمَّنْ كَذَّبَ بِآياتِ اللَّهِ
چون بالاترين ظلمها شرك به خدا است