اخلاقى ، معاشرت ، وظائف عملى ، ازدواج ، حدود ، ديات ، معاملات ، بشارات ، انذارات ، اخبار غيبى ، جنبه تاريخى ، قصص ، مواعظ ، فنون جنگى و غير اينها و روز بروز كشفيات آن بيشتر و روشنتر مىشود
فَاتَّبِعُوهُ
البته بايد لازم و حتم است كه چنين امر با بركت را متابعت كرد كه سعادت دنيا و آخرت و نجات از مهالك نشأتين را در بردارد .
وَ اتَّقُوا
بپرهيزيد از مخالفت او يا اهانت به او يا عدم مراعات احترامات او كه باعث خسران دنيا و آخرت است
لَعَلَّكُمْ تُرْحَمُونَ
تعبير بلعلّ براى اينست كه قرآن بتنهايى كافى نيست مثل آن ملعون نباشيد كه گفت ( حسبنا كتاب اللَّه ) قرآن محكم دارد ، متشابه دارد ، مطلق ، مقيد ، عام ، خاص ، رموز كنايات ، ظاهر ، باطن بلكه هفتاد بطن ، ناسخ ، منسوخ و غير اينها دارد احتياج بمبيّن دارد
ما يعرف القرآن الّا من خوطب به
احد ثقلين است ثقل دوم هم لازم است و از هم جدا نميشوند اگر تمسك بهردو ثقل شد پيغمبر صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم ميفرمايد
لن تضلوا ابدا
پس مورد رحمت خواهيد شد .
[ سوره الأنعام ( 6 ) : آيه 156 ]
أَنْ تَقُولُوا إِنَّما أُنْزِلَ الْكِتابُ عَلى طائِفَتَيْنِ مِنْ قَبْلِنا وَ إِنْ كُنَّا عَنْ دِراسَتِهِمْ لَغافِلِينَ ( 156 )
ما اگر قرآن را نازل نكرده بوديم ميگفتند اينست و جز اين نيست كه كتاب بر دو طائفه يهود و نصارى پيش از ما نازل شده بود و ما نظر به آن ترفع و بزرگى كه داشتيم از درس خواندن آن غافل بوديم چون زير بار يهود و نصارى نميرفتيم اين آيه شريفه در مقام اتمام حجت و قطع عذر مشركين حجاز است كه ما بر شما كتابى نازل كرديم كه بمراتب از كتاب يهود و نصارى بالاتر است .
أَنْ تَقُولُوا
بعضى گفتند تقدير الا تقولوا است ، بعضى گفتند كه آيه