و طبيعى و لا مذهب است كه منكر مبدء هستند و اما مشركين خدا را منكر نيستند غاية الامر شرك عبادتى دارند و يك احكامى از روى هوى معتقد هستند و دينى بر خود اتخاذ كردهاند و بنا بر اين مىگوييم كه اين جمله راجع بدهرى است يعنى متابعت هواى نفس كفار را نبايد كرد چه يهود و نصارى و مشركين باشند كه تكذيب آيات الهى را كردند و چه دهرى طبيعى باشد كه منكر آخرت هستند
وَ هُمْ بِرَبِّهِمْ يَعْدِلُونَ
يعنى از براى خدا عدل قرار دادند چه مشرك باشند كه اصنام و خورشيد و ماه و ستاره و درخت و گاو را عدل خدا دانستند در عبادت و چه ثنويه باشند كه قائل بيزدان و اهرمن شدند و چه يهود باشند كه خدا را خداى موسى و موسى را خداى هارون و هارون را خداى فرعون دانستند و عزير را پسر خدا گفتند بلكه گفتند
نَحْنُ أَبْناءُ اللَّهِ وَ أَحِبَّاؤُهُ
مائده آيه 21 ، و چه نصارى كه قائل بتثليث شدند .
[ سوره الأنعام ( 6 ) : آيه 151 ]
قُلْ تَعالَوْا أَتْلُ ما حَرَّمَ رَبُّكُمْ عَلَيْكُمْ أَلاَّ تُشْرِكُوا بِهِ شَيْئاً وَ بِالْوالِدَيْنِ إِحْساناً وَ لا تَقْتُلُوا أَوْلادَكُمْ مِنْ إِمْلاقٍ نَحْنُ نَرْزُقُكُمْ وَ إِيَّاهُمْ وَ لا تَقْرَبُوا الْفَواحِشَ ما ظَهَرَ مِنْها وَ ما بَطَنَ وَ لا تَقْتُلُوا النَّفْسَ الَّتِي حَرَّمَ اللَّهُ إِلاَّ بِالْحَقِّ ذلِكُمْ وَصَّاكُمْ بِهِ لَعَلَّكُمْ تَعْقِلُونَ ( 151 )
بگو بيائيد تا بر شما بيان كنم آنچه را كه پروردگار شما بر شما حرام فرموده اينكه چيزى را شريك خدا قرار ندهيد و به پدر و مادر احسان و محبت كنيد و اولاد خود را از جهت تنگدستى و فقر نكشيد ما شما و آنها را روزى ميدهيم و نزديك كارهاى زشت نرويد چه آنچه زشتى آن ظاهر است و چه آنچه زشتى آن در باطن است و قتل نفس نكنيد نفوس محترمه را كه خدا حرام كرده مگر نفوسى كه مباح الدم هستند و مهدور الدم چه واجب فرموده باشد قتل آنها را