وَ ما أَنْتَ عَلَيْهِمْ بِوَكِيلٍ
تو مسئول آنها نيستى و مأمور بحفظ آنها فقط وظيفه تو دعوت و ابلاغ و اتمام حجت است تا زمانى كه قابل هدايت باشند اگر از قابليت افتادند ديگر دعوت هم لازم نيست .
و فرق بين حفيظ و وكيل اينست كه اگر جماعتى را بدست كسى سپردند او را مأمور ميكنند كه حفظ آنها را تا حدّ قدرت نمايد و اگر بر خطاء رفتند او مسئول است كه معنى وكيل است ، خدا ميفرمايد من آنها را به تو نسپردهام كه حفظ آنها در عهده تو باشد و تو هم مسئول خطاهاى آنها نيستى
حافظ وظيفه تو دعا گفتن است و بس * در بند آن مباش كه نشنيد يا شنيد
[ سوره الأنعام ( 6 ) : آيه 108 ]
وَ لا تَسُبُّوا الَّذِينَ يَدْعُونَ مِنْ دُونِ اللَّهِ فَيَسُبُّوا اللَّهَ عَدْواً بِغَيْرِ عِلْمٍ كَذلِكَ زَيَّنَّا لِكُلِّ أُمَّةٍ عَمَلَهُمْ ثُمَّ إِلى رَبِّهِمْ مَرْجِعُهُمْ فَيُنَبِّئُهُمْ بِما كانُوا يَعْمَلُونَ ( 108 )
و دشنام ندهيد كسانى را و چيزهايى را كه مشركين عبادت آنها را ميكنند غير از خدا پس اين سبب شود كه آنها از روى جهل و دشمنى دشنام به خدا دهند همين نحو زينت داديم بر هر قوم و طائفه در نظر آنها عملشان را پس از اين بازگشت آنها است بسوى پروردگار خود پس آنها را آگاه مىكند به آنچه كه بودند عمل ميكردند .
وَ لا تَسُبُّوا
سبّ دشنام است و اعمّ از فحش است زيرا فحش دشنام است بالفاظ ركيكه مثل ذكر مادر ، خواهر ، زن ، اسامى عورت ، نسبت زنا ، لواط و امثال اينها و در حديث است
( سباب المؤمن فسوق )
و از اين حديث استفاده مىشود كه از گناهان كبيره است
و قتاله كفر و اكل لحمه معصية و حرمة ماله كحرمة دمه
روايت ابى بصير از حضرت باقر عليه السّلام از رسول صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم در مكاسب شيخ ، و در