نظير آيه
لا يَنالُ عَهْدِي الظَّالِمِينَ
بقره آيه 118 .
أُولئِكَ لَهُمُ الْأَمْنُ
لام اختصاص امنية مخصوص به اين طائفه است زيرا غير اينها كسانى كه يك معصيت از آنها صادر شده اگر خدا او را به اين معصيت مؤاخذه كند خلاف عدل نشده بلى مقام تفضل مقام ديگرى است حتى اگر موفق بتوبه هم شده باشد زيرا قبولى توبه هم از روى تفضل است اگر قبول نفرمايد خلاف عدل نشده
وَ هُمْ مُهْتَدُونَ
اينها هستند كه قبول هدايت كردند و نائل به مقصود شدند
( اشكال و دفع )
اما الاشكال - آنكه مكرر در همين تفسير و در كلم الطيب گفتهايم كه انبياء و معصومين هم نائل شدن آنها به آن فيوضات الهيه از باب تفضل است نه استحقاق و اما الدفع - فرق است بين ايمنى از عذاب و نيل به ثواب قطعا كسى كه آلوده به معصيت نشده استحقاق عذاب ندارد و عذاب به او ظلم و خلاف عدل است و لكن نيل بمثوبات از باب تفضل است زيرا تمام عبادت آنها وظيفه عبوديت است و تقابل با نعم الهى نميكند چه رسد استحقاق مثوبت داشته باشند .
[ سوره الأنعام ( 6 ) : آيه 83 ]
وَ تِلْكَ حُجَّتُنا آتَيْناها إِبْراهِيمَ عَلى قَوْمِهِ نَرْفَعُ دَرَجاتٍ مَنْ نَشاءُ إِنَّ رَبَّكَ حَكِيمٌ عَلِيمٌ ( 83 )
اينست حجة ما كه بابراهيم عطاء كرديم و بر او فرستاديم كه بر قوم خود مشركين اقامه نمايد بلند ميكنيم درجات هر كه را لايق بدانيم محققا پروردگار تو حكيم است و عليم .
وَ تِلْكَ حُجَّتُنا
ادله توحيد و بيانات وافيه و ديدن ملكوت سماوات و ارض و رفع شبهات مشركين
آتَيْناها إِبْراهِيمَ
كه خداوند به او عنايت فرموده هر نوع كمالى از ايمان و مراتب علميه و كمالات نفسانيه از اخلاق فاضله و اعمال