الحاقه آيه 25
وَ أَمَّا مَنْ أُوتِيَ كِتابَهُ وَراءَ ظَهْرِهِ
انشقاق آيه 10 ،
وَ تَسْوَدُّ وُجُوهٌ
آل عمران آيه 106 ، و غير اينها .
و كسانى كه گفتند مراد مسخ به اين صورت است در دنيا و از جمله
أَوْ نَلْعَنَهُمْ كَما لَعَنَّا أَصْحابَ السَّبْتِ
بقرينه اصحاب السبت زيرا آنها بقرده ( بوزينه ) مسخ شدند يعنى به آن نحوى كه آنها را طرد نموديم اينها را هم طرد و لعن ميكنيم .
وَ كانَ أَمْرُ اللَّهِ مَفْعُولًا
البته كار الهى شدنى است كسى در مقابل او قدرت جلوگيرى ندارد .
[ سوره النساء ( 4 ) : آيه 48 ]
إِنَّ اللَّهَ لا يَغْفِرُ أَنْ يُشْرَكَ بِهِ وَ يَغْفِرُ ما دُونَ ذلِكَ لِمَنْ يَشاءُ وَ مَنْ يُشْرِكْ بِاللَّهِ فَقَدِ افْتَرى إِثْماً عَظِيماً ( 48 )
اين آيه شريفه اعظم آيه ايست براى رجاء زيرا مسلما اگر مشرك توبه كند و اسلام بياورد قبول و آمرزيده خواهد بود پس اين جمله
إِنَّ اللَّهَ لا يَغْفِرُ أَنْ يُشْرَكَ بِهِ
براى مشركى است كه به حال شرك از دنيا برود و بى توبه .
و جمله
وَ يَغْفِرُ ما دُونَ ذلِكَ لِمَنْ يَشاءُ
جميع معاصى را شامل است و لو اگر كبائر باشد و بى توبه از دنيا برود رجاء مغفرت در او هست ، و لذا از امير المؤمنين عليه السّلام بروايت مجمع مروى است فرمود
( ما فى القرآن آية احب الى من قوله عز و جل :
إِنَّ اللَّهَ لا يَغْفِرُ
الاية .
بلى گناهانى كه حكم شرك دارد مثل كفر كافر و اهل خلاف و ارباب ضلال داخل در جمله اولى است در جامعه دارد
و من خالفكم مشرك .
و نكته ديگر كه از اين آيه استفاده مىشود كه دلالتش بر رجاء اعظم است و مفسرين به اين نكته برخورد نكردهاند و از مختصات اين كتاب است اينست كه