[ سوره المائدة ( 5 ) : آيه 106 ]
يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا شَهادَةُ بَيْنِكُمْ إِذا حَضَرَ أَحَدَكُمُ الْمَوْتُ حِينَ الْوَصِيَّةِ اثْنانِ ذَوا عَدْلٍ مِنْكُمْ أَوْ آخَرانِ مِنْ غَيْرِكُمْ إِنْ أَنْتُمْ ضَرَبْتُمْ فِي الْأَرْضِ فَأَصابَتْكُمْ مُصِيبَةُ الْمَوْتِ تَحْبِسُونَهُما مِنْ بَعْدِ الصَّلاةِ فَيُقْسِمانِ بِاللَّهِ إِنِ ارْتَبْتُمْ لا نَشْتَرِي بِهِ ثَمَناً وَ لَوْ كانَ ذا قُرْبى وَ لا نَكْتُمُ شَهادَةَ اللَّهِ إِنَّا إِذاً لَمِنَ الْآثِمِينَ ( 106 )
اى كسانى كه ايمان آوردهايد و خواستيد شاهد بگيريد زمانى كه مرگ ميخواهيد شما را بگيرد و وصيت كنيد از خود مؤمنين دو نفر شاهد كه صاحب عدل باشند انتخاب كنيد و اگر دست رسى به دو نفر عادل مؤمنين پيدا نكرديد دو نفر از غير خود از كفار را شاهد بگيريد اگر در مسافرت هستيد و مصيبت مرگ خواست شما را اصابت كند و اين دو شاهد را نگاه داريد تا بعد از فراغ از نماز كه مؤمنين همه جمع هستند شهادت خود را حضور همه اداء كنند و قسم به آنها بدهيد كه قسم به كلمه باللّه بخورند كه دروغ شهادت نميدهيم و شهادت خود را نمىفروشيم بثمن قليل يعنى بمال دنيا و مال دنيا را نميخريم بشهادت دروغ اگر در مورد آنها ظنين شديد و لو اينكه براى اقارب و خويشان آنها باشد و كتمان شهادت نميكنيم كه در اين صورت گناهكار ميشويم .
مطالبى كه از اين آيه ميتوان استفاده كرد چند مطلب است :
( مطلب اول )
آنكه اگر كسى در مقام وصيت بر آمد بايد حضور دو نفر عادل اقرار به وصيت كند كه نتوانند ورثه يا ديگران انكار وصيت كنند و از بين برود و جزو ميراث شود و همچنين حق ورثه از بين نرود اگر مالى دارد كه ورثه اطلاع ندارند و لذا گفتند وصيت در چند مورد واجب است اگر دينى دارد بايد اداء كند يا وصيت كند كه حق