و هلاكت و غافل از اينكه شمول رحمت قابليت محل لازم دارد و آن ايمان است با اينكه كمال وسعت را دارد
وَ رَحْمَتِي وَسِعَتْ كُلَّ شَيْءٍ فَسَأَكْتُبُها لِلَّذِينَ يَتَّقُونَ وَ يُؤْتُونَ الزَّكاةَ وَ الَّذِينَ هُمْ بِآياتِنا يُؤْمِنُونَ
اعراف آيه 156 ، و شفاعت هم منوط باذن پروردگار است آن هم براى كسى كه خداوند از او راضى باشد
يَوْمَئِذٍ لا تَنْفَعُ الشَّفاعَةُ إِلَّا مَنْ أَذِنَ لَهُ الرَّحْمنُ وَ رَضِيَ لَهُ قَوْلًا
طه آيه 109 ، و موت و هلاكت هم نيست
وَ نادَوْا يا مالِكُ لِيَقْضِ عَلَيْنا رَبُّكَ قالَ إِنَّكُمْ ماكِثُونَ
زخرف آيه 77
وَ ما هُمْ بِخارِجِينَ مِنْها
با تقديم ضميرهم و جمله اسميه و كلمه ماء نافيه تاكيدات سه گانه بر نفى خروج بخصوص با تعقيب بجمله
وَ لَهُمْ عَذابٌ مُقِيمٌ
كه هيچگونه تخفيفى هم پيدا نميكند چه رسد كه نجات پيدا شود .
[ سوره المائدة ( 5 ) : آيه 38 ]
وَ السَّارِقُ وَ السَّارِقَةُ فَاقْطَعُوا أَيْدِيَهُما جَزاءً بِما كَسَبا نَكالاً مِنَ اللَّهِ وَ اللَّهُ عَزِيزٌ حَكِيمٌ ( 38 )
مرد دزد و زن دزد بايد دستهاى آنها را قطع كنيد جزاى عمل آنها است و اين عقوبتيست از جانب پروردگار و خداوند بزرگوارى است صلاح دان .
وَ السَّارِقُ وَ السَّارِقَةُ
تقديم سارق بر سارقة بخلاف تقديم زانيه بر زانى در آيه شريفه
الزَّانِيَةُ وَ الزَّانِي فَاجْلِدُوا كُلَّ واحِدٍ مِنْهُما مِائَةَ جَلْدَةٍ
نور آيه 2 ، براى اينست كه سرقت غالبا از رجال است ولى منشأ زنا غالبا نساء هستند و اين آيه اگر چه اطلاق دارد لكن در اخبار معتبره از ائمه و اجماع علماء بر اينست كه اين حكم
فَاقْطَعُوا أَيْدِيَهُما
مشروط به دو شرط است يكى به حد نصاب برسد كه ربع دينار است و عبارت از چهار نخود و نيم طلا باشد يعنى قيمت مسروق به اين اندازه برسد كه شايد امروز هفتاد ريال كه عبارت از هفت تومان است ، و ديگر آنكه از حرز باشد و ملاك حرز جائيست كه متعارف است كه اشياء را در آنجا نگاه ميدارند