لذا در بسيارى از آيات نهى از آن شده
إِنَّمَا النَّجْوى مِنَ الشَّيْطانِ لِيَحْزُنَ الَّذِينَ آمَنُوا
مجادله آيه 10 ، و ميفرمايد
أَ لَمْ تَرَ إِلَى الَّذِينَ نُهُوا عَنِ النَّجْوى
مجادله آيه 8 ، و بعبارت روشنتر نجوى بمعنى راز گفتن است و از همين باب است مناجات با خدا يعنى راز گفتن با خدا .
إِلَّا مَنْ أَمَرَ بِصَدَقَةٍ
صدقه شامل جميع وجوه بريه مىشود از زكات و خمس و صله رحم و ساير صدقات مندوبه و واجبه و غرض از نجواى در صدقه براى حفظ آبروى فقراء و ارحام و سادات باشد كه نزد ديگران خجلت نكشند ( او معروف ) كه امر بمعروف و نهى از منكر هم اگر بطريق سر و نجوى باشد حفظ شئونات طرف شده و هتك حرمة او نشده .
أَوْ إِصْلاحٍ بَيْنَ النَّاسِ
كه عبادت بسيار بزرگى است حتى در اخبار دارد كه دروغ گفتن در مقام اصلاح ذات البين محذورى ندارد و افضل است از يك سال عبادت بصلاة و صوم و اين سه مورد از باب مثال است بلكه هر امر خيرى را شامل مىشود مثل نجواى با خدا يا اسرار سپرده به شيعه از طرف ائمه عليهم السلام براى حفظ تقيه و امثال اينها .
وَ مَنْ يَفْعَلْ ذلِكَ
اشاره به صدقه و معروف و اصلاح است
ابْتِغاءَ مَرْضاتِ اللَّهِ
اغراض دنيويه يا فاسده نباشد فقط براى رضاى خدا باشد ( فسوف ) اشاره بقيامت است ( نؤتيه ) خداوند عطا ميفرمايد ( اجرا عظيما ) .
[ سوره النساء ( 4 ) : آيه 115 ]
وَ مَنْ يُشاقِقِ الرَّسُولَ مِنْ بَعْدِ ما تَبَيَّنَ لَهُ الْهُدى وَ يَتَّبِعْ غَيْرَ سَبِيلِ الْمُؤْمِنِينَ نُوَلِّهِ ما تَوَلَّى وَ نُصْلِهِ جَهَنَّمَ وَ ساءَتْ مَصِيراً ( 115 )
و كسى كه مخالفت و معانده كند پيغمبر اكرم صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم را بعد از آنى كه راه هدايت