نصب است .
فَإِذَا اطْمَأْنَنْتُمْ
از حملات دشمن پس به پا داريد نماز را بكيفيت كامل
فَأَقِيمُوا الصَّلاةَ إِنَّ الصَّلاةَ كانَتْ عَلَى الْمُؤْمِنِينَ كِتاباً مَوْقُوتاً
اى فرضا واجبا
( تنبيهان )
الاول - راجع بصلاة مغرب در باب مطارده اخبار مختلف است در بعضى دارد كه طائفه اولى دو ركعت آن را به جماعت كنند و پس از تشهد اول قصد فرادى نمايند يك ركعت ديگر را تمام كنند و بروند مقابل دشمن و طائفه دوم در ركعت سوم اقتداء كنند ، و در بعض ديگر دارد يك ركعت با طائفه اولى و دو ركعت با طائفه ثانيه ، و تحقيق كلام تخيير است چنانچه در غير مورد مطارده هم مأمومين مىتوانند در اثناء نماز قصد فرادى كنند و بقيه را تمام كنند و مىتوانند در هر ركعتى اقتداء كنند .
( تنبيه دوم )
اينكه اگر محاربه بجايى رسيد كه دست و بغل شدند و دشمن مجال نماز و لو به اين كيفيت نداد بايد در حال جنگ نماز گذارند و لو بايماء و اشاره در ركوع و سجود حتى بذكر عوض هر ركعتى قناعت كنند چنانچه در جنگ صفين چهار نماز ظهر ، عصر ، مغرب و عشاء اصحاب امير المؤمنين به اين كيفيت انجام دادند و بالاخره بر هر تقديرى نماز ساقط نميشود حتى غريق و حريق و مهدوم عليه .
[ سوره النساء ( 4 ) : آيه 104 ]
وَ لا تَهِنُوا فِي ابْتِغاءِ الْقَوْمِ إِنْ تَكُونُوا تَأْلَمُونَ فَإِنَّهُمْ يَأْلَمُونَ كَما تَأْلَمُونَ وَ تَرْجُونَ مِنَ اللَّهِ ما لا يَرْجُونَ وَ كانَ اللَّهُ عَلِيماً حَكِيماً ( 104 )
و سستى نكنيد در طلب دشمن اگر الم و مصيبتى از جراحات و قتل و خستگى