أَيُّهُمْ يَكْفُلُ مَرْيَمَ
آل عمران آيه 44 ، و مراد اينجا آنكه شفيع يا مشفع در سيئه شريك است .
كانَ اللَّهُ عَلى كُلِّ شَيْءٍ مُقِيتاً
مقيت از ماده قوت است بمعنى خوردن به مقدار سد رمق و حفظ هر چيزى ، و مراد از مقيت در اين آيه حافظ مقتدر معطى يعنى حفظ هر چيزى را مىكند و به مقدار لازم از قوت به او عطاء ميفرمايد و قدرت بر حفظ و اعطاء دارد بهر كس هر چه لايق بداند از ثواب يا استحقاق داشته باشد از عقاب قدرت دارد و اللَّه العالم .
[ سوره النساء ( 4 ) : آيه 86 ]
وَ إِذا حُيِّيتُمْ بِتَحِيَّةٍ فَحَيُّوا بِأَحْسَنَ مِنْها أَوْ رُدُّوها إِنَّ اللَّهَ كانَ عَلى كُلِّ شَيْءٍ حَسِيباً ( 86 )
و زمانى كه شما را تحيت گفتند بهر نوع تحيتى شما هم تحيت گوئيد آنها را ببهتر از آن تحيت يا همان تحيت را رد كنيد محققا خداوند بر هر چيزى حساب ميفرمايد و از قلم او ساقط نميشود .
در اخبار تفسير شده
وَ إِذا حُيِّيتُمْ بِتَحِيَّةٍ
بسلام و مسلما بيان اظهر مصاديق است منافى با عموم نيست ، و شاهد بر عموم در بعض اخبار به اين آيه تمسك كردند در موضع عطاس كه در جواب عافاكم اللَّه بگويد يغفر اللَّه لكم بلكه مصافحه و معانقه را هم در اخبار بيان شده بخصوص در مورد مسافرت و در بسيارى از اخبار آداب سلام و فضيلت آن و كيفيت آن و جواب سلام و معنى سلام و احكام آن وارد شده و فقهاء در كتب فقه و در رسائل عمليه بيان فرمودهاند و مخصوصا در سلام بر پيغمبر صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم و ائمه اطهار ( ع ) و اموات مؤمنين و اصحاب ائمه و آداب زيارت آنها از دور و نزديك و ما مختصرى از آنها را در ذيل كلمه
الَّذِينَ يُقِيمُونَ الصَّلاةَ
صفحه 196 - 201