به حساب و پاداش اعمال و جزاى حسنات و سيئات است و اين موضوع (
لا رَيْبَ فِيهِ )
است كه ريب بمعنى شك بى جا است يعنى قابل شك نيست و ادله بر ثبوتش بسيار است و اقواى تمام ادله خبر دادن خداوند است
وَ مَنْ أَصْدَقُ مِنَ اللَّهِ حَدِيثاً
چون كذب قبيح است و محال است از او صادر شود حتى صدق حديث از صفات بارزه انسان است و منسوب بامير المؤمنين است كه فرمود مقام قربى كه نزد رسول اللَّه صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم پيدا كرده براى صدق حديث و اداء امانت بوده ، و در خبر است كه نگاه نكنيد به كسانى كه نماز ميخوانند و روزه ميگيرند خوبى انسان بصدق حديث و اداء امانت است ، بعلاوه دليل عقلى بر معاد اينست كه اگر معاد نباشد ارسال رسل و انزال كتب و جعل احكام بلكه خلقت بشر لغو مىشود ، و اگر معاد نباشد فرق بين مؤمن و كافر و معاند و بين مطيع و عاصى و بين ظالم و مظلوم گذارده نميشود و اين قبيح است و از خدا فعل لغو و قبيح صادر نميشود .
[ سوره النساء ( 4 ) : آيه 88 ]
فَما لَكُمْ فِي الْمُنافِقِينَ فِئَتَيْنِ وَ اللَّهُ أَرْكَسَهُمْ بِما كَسَبُوا أَ تُرِيدُونَ أَنْ تَهْدُوا مَنْ أَضَلَّ اللَّهُ وَ مَنْ يُضْلِلِ اللَّهُ فَلَنْ تَجِدَ لَهُ سَبِيلاً ( 88 )
پس چه چيز باعث شده كه شما مؤمنين در حق منافقين دو دسته شدهايد يك دسته براى اظهار اينها ايمان را مىگوييد مؤمن هستند و با آنها معامله ايمان ميكنيد و يك دسته براى كشف نفاق آنها با آنها معامله كفر ميكنيد و حال آنكه خداوند اينها را دور انداخته و از رحمت خود بيرون كرده بواسطه كارهاى آنها و اعمال زشت و اظهار كفر خود آيا شما ميخواهيد هدايت كنيد كسى را كه خدا آنها را اضلال فرموده و قابل هدايت نيستند و كسى را كه خداوند اضلال فرمايد پس نمىيابى براى او راه هدايتى .