2 - در رد شبهات منكرين . 3 - در تعيين شفعاء كه كيانند . 4 - در كسانى كه نائل بشفاعت ميشوند . و چون اين بحث دامنه دارد و از وضع اين كتاب خارج است حواله ميدهيم بكتاب كلم الطيب جلد سوم ص 237 - 245 ، و بشرح آيه قناعت ميكنيم .
مَنْ يَشْفَعْ شَفاعَةً حَسَنَةً
كسى كه در حق مؤمن نزد خدا دعا كند يا طلب مغفرت نمايد راجع بحوائج دنيوى يا اخروى يا نزد پيغمبر يا امام يا بزرگى سفارشى بكند خداوند همان دعا را در حق خودش بيشتر و بهتر مستجاب ميفرمايد و گناهان آن را ميآمرزد و پيغمبر و امام و آن بزرگ به خود او بيشتر عنايت ميكنند و اخبار در اين باب بسيار داريم و بس است براى اثبات اين موضوع همين آيه شريفه كه تصريح ميفرمايد
يَكُنْ لَهُ نَصِيبٌ مِنْها
مرجع ضمير منها ممكن است شفاعة باشد كه از همان مغفرت و استجابت دعا كه طلب كرده نصيبى هم به او ميدهند و ممكن است حسنة باشد كه به او هم حسنه ميدهند .
وَ مَنْ يَشْفَعْ شَفاعَةً سَيِّئَةً
بعضى گفتند مراد دعاء عليه است كه نفرين و لعن و غير اينها ، ولى اين اشتباه است زيرا خصومت است نه شفاعت و اين نسبت بمؤمن جايز نيست و نسبت بكافر و منافق و مخالف افضل عبادات و از آثار تبرى است بلكه شفاعت سيئه اين است كه در امر معصيت شفاعة كند مثل اينكه واسطه شود براى انجام عمل حرامى نزد بزرگى كه فلان را براى عضويت فلان مركز معصيت مثل سينما يا اجزاء ظلمه يا نزد فاحشه براى زنا و امثال اينها ، يا اينكه نزد پيغمبر در حق كفار و اعداء دين شفاعت كند مثل شفاعت عثمان در حق حكم ابن عاص و فرزندش مروان .
يَكُنْ لَهُ كِفْلٌ مِنْها
كفل بمعنى ضم شيئى بشيئى و ضم شخص به شخص
يُؤْتِكُمْ كِفْلَيْنِ مِنْ رَحْمَتِهِ
حديد آيه 48
فَقالَ أَكْفِلْنِيها
سوره ص آيه 23 ،