از ادلّهايست بر اينكه تنظيم آيات قرآن به ترتيب نزول آن نشده است چنانچه در مقدمه متذكر شديم و از واجبات مهمه بر زنانى كه شوهرانشان ميميرند و عده وفات نگاه ميدارند اينست كه در ايام عده ترك زينت كنند باجماع علماء و اخبار مستفيضه ، به اينكه لباس زينت نپوشند و عطر نزنند و سرمه نكشند و ابرو نگذارند و صورت را آرايش نكنند و از خانه بيرون نروند مگر براى اداء حقى يا غسل واجبى يا حجّ واجب يا اخذ احكام واجبه و امثال اينها ، آن هم در شب بروند .
و اما تفسير آيه ، يعنى كسانى كه از شما مردان ميميرند و زنهايى مىگذارند چه صغيره و چه كبيره و چه مدخوله و چه غير مدخوله حتى مطلقه رجعيه كه در حكم زوجه است ، و چه در وطن و نزد زوجه بميرند و چه در سفر و جداى از او ، بلكه اگر در سفر بميرند مدّت عده وفات از زمانى است كه خبر بزن ميرسد نه زمان فوت او .
يَتَرَبَّصْنَ بِأَنْفُسِهِنَّ أَرْبَعَةَ أَشْهُرٍ وَ عَشْراً
بايد انتظار بكشند و حبس نفس كنند تا چهار ماه و ده روز ، و مراد چهار ماه هلالى تمام است و تعبير به عشر بدون عشرة بمناسبت اينست كه مراد شب است و البته روز هم داخل در آنست يعنى ده شبانه روز ، و اختلافى است كه اگر زوج در اثناء ماه بميرد آيا بقيه ماه را بايد جزو عده حساب نموده و از ماه پنجم كسر گذارد و يا اينكه در حساب نياورد و ظاهر و مطابق با احتياط اينست كه اگر آن بقيه ده روز باشد جزو ده روز حساب كنند و چهار ماه تمام ديگر صبر كنند و اگر كمتر از ده روز باشد در حساب منظور ندارند و اگر بيشتر از ده روز باشد زياده از ده روز را حساب نكنند .
فَإِذا بَلَغْنَ أَجَلَهُنَّ فَلا جُناحَ عَلَيْكُمْ
پس زمانى كه مدت عده تمام شد