وَ لكِنْ لا تُواعِدُوهُنَّ سِرًّا
سرّ كنايه از جماع است يعنى صريحا با آنها وعده نكاح نكنيد كه بگوئيد پس از انقضاء عده من شما را بزنى اختيار مىكنم .
إِلَّا أَنْ تَقُولُوا قَوْلًا مَعْرُوفاً
مگر اينكه گفتار پسنديده موافق حياء و مطابق شرع گفته شود كه همان تعريض و تلويح به خواستگارى باشد .
وَ لا تَعْزِمُوا عُقْدَةَ النِّكاحِ حَتَّى يَبْلُغَ الْكِتابُ أَجَلَهُ
منع از اجراء عقد نكاح است در ايام عدهء كه مسلما عقد باطل است بلكه اگر دخول نمايد بر زوج ثانى آن زن حرام مؤبد است و اگر دخول واقع نشده باشد عقد در عده بمنزله خواستگارى است چنانچه مفاد اخبار است ، و در فقه در كتاب نكاح و طلاق فروع زيادى براى آن متعرض شدهاند و اجمال آن اينست كه اگر دخول ننموده عده اول تا زمان انقضاء آن باقى است و اگر دخول واقع شده ، با علم بتحريم ، دومى عده ندارد چون زناست و اگر از روى جهل بموضوع يا جهل به حكم باشد وطى شبهه است و در اين صورت احوط و اقوى اينست كه دو عده نگاه دارد يعنى پس از انقضاء عده اول يك عده تمام براى ثانى نگاه دارد و تفصيل آن مربوط بفقه است .
و تعبير از عده بكتاب يا از جهت تشبيه آن بدين مؤجل است كه مكتوب مىگردد و يا بمعنى فرض قرآن است يعنى آن مدتى كه در قرآن براى عده فرض شده بپايان برسد .
وَ اعْلَمُوا أَنَّ اللَّهَ يَعْلَمُ ما فِي أَنْفُسِكُمْ فَاحْذَرُوهُ
تهديد از مخالفت حدود الهى و تجاوز از مرز شريعت است يعنى بدانيد كه خداوند آنچه در بواطن و ضمائر شماست ميداند بنا بر اين از نافرمانى او حذر كنيد .
وَ اعْلَمُوا أَنَّ اللَّهَ غَفُورٌ حَلِيمٌ
و نيز بدانيد كه اگر توبه كنيد و به خدا بازگشت نمائيد او آمرزنده است و در عقوبت تعجيل نمىنمايد