ترك امر واجب و يا فعل حرام ياد كند و يا قسمى كه در مقام انشاء باشد و متعلقش واجب شود و آن را ترك نمايد و مراد از قلب همان نفس انسانى و روح ملكوتى است كه در اوائل سوره در صفات منافقين بيان شد .
وَ اللَّهُ غَفُورٌ حَلِيمٌ
خداوند آمرزنده است و بر لغو از ايمان مؤاخذه نميكند و بردبار است و در عقوبت تعجيل نمىنمايد .
[ سوره البقرة ( 2 ) : آيه 226 ]
لِلَّذِينَ يُؤْلُونَ مِنْ نِسائِهِمْ تَرَبُّصُ أَرْبَعَةِ أَشْهُرٍ فَإِنْ فاؤُ فَإِنَّ اللَّهَ غَفُورٌ رَحِيمٌ ( 226 )
( بر كسانى كه نسبت بزنان خود ايلاء ميكنند چهار ماه مهلت است پس اگر بازگشت و رجوع نمودند خداوند آمرزنده و بخشنده است .
ايلاء يكى از موضوعات فقهى است كه فقهاء كتاب مستقلى درباره آن بنام كتاب ايلاء اختصاص داده و فروع بسيارى بر آن مترتب نمودهاند و بيان آن بنحو اختصار بطورى كه از وضع تفسير خارج نشود اينست كه ايلاء عبارت است از اينكه زوج از جهت ايذاء و اضرار به زوجه قسم ياد كند كه با او هم بستر نشود ( وطى نكند ) يا مطلقا يا مدتى كه زائد بر چهار ماه باشد مثلا شش ماه يا يك سال و نحو اينها و اگر كمتر از چهار ماه باشد حكم ايلاء ندارد و همچنين اگر غرض ديگرى غير از ايذاء و اضرار باشد مثل اينكه خوف حمل داشته باشد و موجب هلاكت و تلف طفل رضيع شود و يا موجب هلاكت زوجه گردد و امثال اينها ، حكم ايلاء ندارد .
و در ايلاء معتبر است كه قسم باسامى مقدسه الهيه باشد پس قسم به پيغمبر يا امام و يا كعبة و امثال اينها اگر ياد كند منعقد نميگردد ، و شرايطى از براى ايلاء و از براى مولى يعنى زوج و براى مولى عليها يعنى زوجه مىباشد كه در فقه مذكور است .