[ سوره البقرة ( 2 ) : آيه 160 ]
إِلاَّ الَّذِينَ تابُوا وَ أَصْلَحُوا وَ بَيَّنُوا فَأُولئِكَ أَتُوبُ عَلَيْهِمْ وَ أَنَا التَّوَّابُ الرَّحِيمُ ( 160 )
( مگر كسانى كه توبه نمودند و اصلاح گذشته نمودند و آنچه را خداوند نازل فرموده بود بيان نمودند پس بر ايشان برحمت خود بازگشت ميكنيم و من توبه پذيرنده و بخشاينده هستم )
إِلَّا الَّذِينَ تابُوا
استثناء از لعن درباره كتمان كنندگان است كه با سه شرط از اين لعنت خارج ميشوند :
1 - توبه و پشيمانى از كتمانهاى گذشته و حقيقت توبه همان ندامت است چنانچه پيغمبر اكرم صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم فرموده : «
كفى فى التوبة الندم
» 2 - اصلاح ضررهايى كه در اثر كتمان متوجه شده از اضلال مردم و اضرار به آنان و غيره كه بايد تدارك شود .
3 - تبيين آنچه كتمان نموده به اين معنى كه حقيقت را بيان كند و ديگر كتمان ننمايد .
و از اين آيه استفاده مىشود كه توبه مرتد قبول است زيرا مفاد آيه اينست كه انسان بكتمان نمودن حقيقت كافر و مستحق لعن و عذاب ميگردد و بتوبه از كفر و استحقاق لعن بيرون ميآيد و تفسير كلمه تاب و بيان توبه و همچنين تفسير تواب و رحيم در ضمن بيان كلمه استغفار گذشت « 1 »
[ سوره البقرة ( 2 ) : آيه 161 ]
إِنَّ الَّذِينَ كَفَرُوا وَ ماتُوا وَ هُمْ كُفَّارٌ أُولئِكَ عَلَيْهِمْ لَعْنَةُ اللَّهِ وَ الْمَلائِكَةِ وَ النَّاسِ أَجْمَعِينَ ( 161 )
هامش
( 1 ) مجلد اول صفحه 180