در زمان ماضى پيغمبر اكرم صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم متوجه آن بوده بيت المقدس است ، ولى اين قرينه دليل بر مدعاى آنان نيست زيرا در مقام خود ثابت شده كه زمان مأخوذ در معنى فعل نيست و فعل حدثى است كه دلالت بوقوع يا صدور يا حلول يا لا وقوع مىكند و فعل ماضى چون اخبار از وقوع است ناچار بايد وقوع ، تحقق پيدا كند اگر چه لحظهء قبل از اخبار باشد تا اخبار از آن صحيح باشد و اين مقدار از وقوع در مورد توجه بكعبه قبل از نزول آيه محقق شده بود ، و لذا احتياج به تصرف در معنى جعل بتحول و نحو آن نيست .
إِلَّا لِنَعْلَمَ مَنْ يَتَّبِعُ الرَّسُولَ مِمَّنْ يَنْقَلِبُ عَلى عَقِبَيْهِ
علم الهى ذاتى است و چيزى بر او پوشيده نيست تا بآزمايش معلوم گردد و اما اينكه در اين آيه و نظائر آن بعد از ذكر يك حكم امتحانى ميفرمايد « ما اين كار را كرديم تا بدانيم مطيع و مخالف كيست ؟ » در بيان مقصود از اين علم مفسرين وجوهى ذكر نمودهاند و بهترين وجه گفتار سيد مرتضى ره است كه فرموده مراد از آن علم پيغمبر و پيروان او از مسلمانان مقصود است زيرا پيش از تحويل قبله تنها خدا ميدانست كه تابع و معترض كيست و با تحويل قبله همه دانستند كه چه كسى از رسول خدا پيروى مىكند و چه كسى بر پشت پاى خود برمىگردد و عقب بمعنى پاشنه پاست و انقلاب بر عقبين كنايه از اعراض و ارتداد است و از اين جمله استفاده مىشود كه جماعتى براى تحويل قبله از اسلام برگشتند و از متابعت از رسول دست برداشتند و ظاهرا آنها جماعتى از يهود بوده كه به ظاهر مسلمان شده بودند
وَ إِنْ كانَتْ لَكَبِيرَةً إِلَّا عَلَى الَّذِينَ هَدَى اللَّهُ
ظاهر اينست كه مرجع ضمير كانت قبله باشد و مراد تحويل آن است و ان مخففه از مثقله است و كبيرة بمعنى ثقيله و گران است يعنى و بتحقيق اين تحويل قبله گران و سنگين بود مگر براى كسانى كه هدايت الهى شامل حال آنان شده بود و اين گران بودن