[ سوره البقرة ( 2 ) : آيه 132 ]
وَ وَصَّى بِها إِبْراهِيمُ بَنِيهِ وَ يَعْقُوبُ يا بَنِيَّ إِنَّ اللَّهَ اصْطَفى لَكُمُ الدِّينَ فَلا تَمُوتُنَّ إِلاَّ وَ أَنْتُمْ مُسْلِمُونَ ( 132 )
( و ابراهيم و يعقوب فرزندانشان را بملة حنيفة سفارش نمودند و گفتند اى فرزندان من همانا خداوند براى شما دين اسلام و حنيفة را انتخاب فرموده پس نميريد مگر در حالى كه مسلمان باشيد ) وصيت در لغت بمعنى پيوستن چيزى به غير است چنانچه در كلمات اصحاب ذكر شده و در جواهر بعهد تفسير نموده و ظاهر اينست كه نظر او بوصية مصطلح است و معنى عام وصيت سفارش و اندرز و نصيحت و قرار داد و معاهد و نحو اينها است چنانچه در آيات شريفه است :
يُوصِيكُمُ اللَّهُ فِي أَوْلادِكُمْ
« 1 »
وَ وَصَّيْنَا الْإِنْسانَ بِوالِدَيْهِ
« 2 » و
وَ لَقَدْ وَصَّيْنَا الَّذِينَ أُوتُوا الْكِتابَ مِنْ قَبْلِكُمْ وَ إِيَّاكُمْ أَنِ اتَّقُوا اللَّهَ
« 3 » و «
شَرَعَ لَكُمْ مِنَ الدِّينِ ما وَصَّى بِهِ نُوحاً وَ الَّذِي أَوْحَيْنا إِلَيْكَ وَ ما وَصَّيْنا بِهِ إِبْراهِيمَ وَ مُوسى وَ عِيسى أَنْ أَقِيمُوا الدِّينَ وَ لا تَتَفَرَّقُوا
الاية « 4 » و غير اينها از آيات ديگر و در مرجع ضمير بها از ابن عباس نقل شده كه كلمه اخلاص است كه مفاد آيه قبل مىباشد ولى ظاهر اينست كه مرجع ضمير ملة باشد كه در آيه قبل است يعنى ابراهيم و يعقوب فرزندان خود را بملت حنيفة سفارش نمودند ، و يعقوب عطف بر ابراهيم است و تقدير اينست كه و وصى بها يعقوب بنيه ايضا و يعقوب فرزند اسحاق پسر ابراهيم بوده و جمله يا بنى الخ موصى بها يعنى امرى است كه ابراهيم و يعقوب فرزندان خود را به آن وصيت نمودند و مراد از دين ، دين اسلام بمعنى عامّ آنست چنانچه ميفرمايد
إِنَّ الدِّينَ عِنْدَ اللَّهِ الْإِسْلامُ
« 5 »
هامش
( 1 ) - سوره نساء آيه 12
( 2 ) - سوره عنكبوت آيه 7
( 3 ) - سوره نساء آيه 130
( 4 ) - سوره شورى آيه 11
( 5 ) - سوره آل عمران آيه 17