عياشى از حضرت صادق عليه السّلام روايت شده كه فرمود :
( انّ حق تلاوته هو الوقوف عند ذكر الجنة و النار يسال فى الاولى و يستعيذ من الاخرى )
در مورد ذكر جنت مسئلت مىكند و در ذكر نار استعاذه مىكند .
و در ارشاد ديلمى از آن حضرت روايت نموده كه فرمود :
( يرتلون آياته و يتفقهون به و يعملون باحكامه و يرجون وعده و يخافون وعيده و يعتبرون بقصصه و يأتمرون باوامره و ينتهون بنواهيه ما هو و اللَّه حفظ آياته و درس حروفه و تلاوة سوره و درس اعشاره و اخماسه حفظوا حروفه و اضاعوا احكامه و انّما هو تدبر آياته و العمل باحكامه )
قال تعالى
كِتابٌ أَنْزَلْناهُ إِلَيْكَ مُبارَكٌ لِيَدَّبَّرُوا آياتِهِ
شمرده ميخوانند و بمعانى آن پى مىبرند و باحكامش عمل ميكنند و بوعدههايش اميدوارند و از وعيدهايش ترسانند و از قصههاى پيشينيان عبرت ميگيرند و اوامر آن را امتثال ميكنند و نواهى آن را اجتناب ميكنند به خدا قسم نيست مراد از حق تلاوت مجرد حفظ آيات يا درس كلماتش يا قرائت سور آن يا درس عشرها و خمسهاى آن قراء فقط حفظ عبارات كردند ولى باحكامش عمل نكردند و جز اين نيست كه حق تلاوت تدبر آيات او است و عمل باحكامش سپس استشهاد فرمود به آيه شريفه كتاب الاية .
و اما امورى كه از آيه شريفه بضميمه اين اخبار استفاده مىشود عبارت است از چند امر :
1 - مراد از
الَّذِينَ آتَيْناهُمُ الْكِتابَ
عموم كسانى هستند كه قرآن را آن طوريكه سزاوار تلاوت آنست تلاوت ميكنند به بيانى كه در خبر منقول از ارشاد ذكر شده و اما تفسير بائمه هدى ( ع ) از باب بيان مصداق است زيرا اين خانواده اتمّ مصاديق آيه شريفه هستند .
2 - از مجموع اين اخبار استفاده مىشود كه مراد از كتاب ، قرآن مجيد است