سورهء مبارك ضحى
ما وَدَّعَكَ رَبُّكَ وَ ما قَلى * وَ لَلْآخِرَةُ خَيْرٌ لَكَ مِنَ الْأُولى
. « 1 »
مؤلف : روايتى نقل مىكند كه چون پيامبر صلّى اللّه عليه و آله در پاسخ اشراف اهل مكّه كه از او راجع به سه مسألهء كهف و ذو القرنين و روح سؤال كردند ، فرمود : فردا بياييد تا جواب دهم ، « إن شاء اللّه » نگفت ، چهل روز وحى نيامد و حضرت دلتنگ شد و كفّار زبان تعرّض دراز كردند كه خداى محمّد صلّى اللّه عليه و آله او را ترك كرده . ولى خداوند به شب ساكن سوگند ياد كرده كه او را رها نكرده است .
علّامه شعرانى : ما در صحّت اين روايت ترديد داريم و علّت آن را در سورهء كهف گفتيم و بعيد نيست كه كفّار مكّه پيغمبر صلّى اللّه عليه و آله را به كمى مال نسبت به آنان يا به قلّت انصار و اعوان سرزنش مىكردند و مىگفتند : خدا تو را دوست ندارد كه مال وافر و نصرت ظاهر مرحمت نكرده . و خدا جواب مىدهد كه آخرت بهتر است از دنيا تو را و چندان دهد كه راضى شوى . « 2 »
وَ وَجَدَكَ ضَالًّا فَهَدى
. « 3 »
مؤلف : و يافت تو را راه گم كرده .
هامش
( 1 ) . ضحى ( 93 ) آيات 3 و 4 .
( 2 ) . منهج الصادقين ، ج 10 ، ص 270 .
( 3 ) . ضحى ( 93 ) آيهء 7 .