جلد دوم
سورهء مبارك اعراف
وَ الْوَزْنُ يَوْمَئِذٍ الْحَقُّ
. « 1 »
مؤلف : و قيل : يظهر للحسنات صورة حسنة و للسيّئات صورة سيّئة ، عن ابن عبّاس .
علّامه شعرانى : قول ابن عبّاس يناسب ما ذكر سابقا من أنّ لكل شيء في كلّ عالم صورة تناسب ذلك العالم كسنى القحط في صورة سبع بقرات . « 2 »
مؤلف : و در عموم اين لفظ واجب و مندوب و مباح و قبيح درآيد در اعتقاد مكلّف در هريك على ما هو به ، مأمور به را متابعت كردن بر وجه وجوب و ندب و منهى عنه را اجتناب كردن لوجه قبحه و در مباح به حسب اختيار و مصلحت بودن ، كار بستن .
علّامه شعرانى : عامل هركار خير آنگاه مستحقّ مدح است كه نيّت جهت خير در آن كار كرده باشد و همچنين عامل كار زشت . مثلا ، هرگاه صدقه به زن فقير دهد به قصد اعانت او ، عمل خير كرده است و اگر مالى به او دهد به قصد آنكه دل او را به دست آورد ، شايد با او زنا كند ، عمل شرّ كرده . و از اين جهت فقها گويند : نيّت وجه در صحّت عمل شرط است ؛ يعنى غايت و غرض عامل تحصيل آن جهت باشد كه عمل بدان جهت نيكوست . و صحيح آن است كه در عمل شرّ نيّت وجه شرط نيست و
هامش
( 1 ) . اعراف ( 7 ) آيهء 8 .
( 2 ) . مجمع البيان ، ج 4 ، ص 399 .