تخطي إلى المحتوى الرئيسي

تفسير شريف البلابل القلاقل (فارسى) — صفحة 48

مساهمون:

ص٤٨
و « 1 » ايشانرا پايها هست كه به آن بروند ؟
أَمْ لَهُمْ أَيْدٍ يَبْطِشُونَ بِها :
و ايشانرا دستها هست كه به آن تناول چيزها كنند ؟ « 2 »
أَمْ لَهُمْ أَعْيُنٌ يُبْصِرُونَ بِها :
يا ايشانرا چشمهاست كه محسوسات مرييّات و مبصرات [ به آن ببينند ] ؟
[ أَمْ لَهُمْ آذانٌ يَسْمَعُونَ بِها ] :
[ 68 - پ ] يا ايشانرا گوشها هست كه مسموعات به آن بشنوند ؟ اعضا و حواس را بمنافع قيد فرموذ ، زيرا كه مشركان اصنام را صورت اعضا و حواس مىساختند . قل : بگو اى محمد ! مشركانرا .
ادْعُوا شُرَكاءَكُمْ :
بخوانيد شريكان خوذ را و اضافت شركت بتان با ايشان فرموذ ، زيرا كه دعوي ايشان آن بوذ كه شركاء خذااند .
ثُمَّ كِيدُونِ :
پس مبالغه نماييذ بمكر كردن ، در سرّ و جهر .
فَلا تُنْظِرُونِ :
تأخير مكنيذ از من ، آنچه بر آن قدرت داريذ از مكروه .
هامش
( 1 ) - در اصل نسخه چنين است . و شايد « ا » باشد ، كه به معنى « آيا » به كار رفته است . ( 2 ) - مجمع 4 / 785 .