عرب گويذ : اجتبيت الشى : اخترعته و ارتجلته و اختلقته . و اين همه بيك معنى بوذ . « 1 »
و گفتهاند : « اجتبيتها » ؛ اى : اخترتها لنفسك ؛ يعنى : برگزيذى از براي نفس خوذ . « 2 »
و گفتهاند : درخواستى از خذاى خوذ . « 3 »
حسن گويذ : مراد ، آيت قرآنست كه چون منزل مىشذ ، تكذيب آن مىكردند . چون تأخير ميكرد ، بطريق استهزا طلب مىكردند . « 4 »
قُلْ إِنَّما أَتَّبِعُ ما يُوحى إِلَيَّ مِنْ رَبِّي :
بگو اى محمد ! آيت كه شما از من اقتراح و امتحان ميكنيذ و مرا به آن مطالبت مىنماييذ ، من از قبل نفس خوذ آن بشما نتوانم آورد ، و تعجيل نتوانم نموذ به آنچه شما مىطلبيذ .
هذا بَصائِرُ :
اين قران بصاير است ،
مِنْ رَبِّكُمْ :
از خذاوند و پروردگار شما . بيان همه چيزها در ويست . كدام آيت از آن عظيمتر بوذ ؟
وَ هُدىً وَ رَحْمَةٌ لِقَوْمٍ يُؤْمِنُونَ :
[ 69 - ر ] راه راست و رحمتست مؤمنانرا .
هامش
( 1 ) - طبرى 13 / 343 ، تبيان 5 / 66 ، مجمع 4 / 789 .
( 2 ) - طبرى 13 / 340 ، تبيان 5 / 66 ، رازى 5 / 261 ، مجمع 4 / 790 .
( 3 ) - تفسير فخر رازى 15 / 101 ، تبيان و مجمع - همان صفحات .
( 4 ) - همان مدارك .