القا مىكنند ، و او آن را لباس عبارت خوذ مىپوشاند .
مبرّد گويذ : مراد از « قوم آخرون » مؤمنانند ، زيرا كه آخر نبوذ الّا از جنس اول . « 1 »
باري - تعالى - اجابت ايشان كرد و گفت :
فَقَدْ جاؤُ ظُلْماً وَ زُوراً :
بدرستى كه آمذند بظلم و دوروغ در آنچه گفتند .
و « تزوير » ، گواهي بدوروغ دادن بوذ ، و سخن گفتن بدوروغ .
و گفتهاند : « مزور » در كتاب ، زياده و نقصان كردن بوذ . « 2 »
و گفتهاند : اين سخن كفار است . و ضمير عايد بوذ با « قوم اخرون » . « 3 »
وَ قالُوا أَساطِيرُ الْأَوَّلِينَ :
و گفتند : اين حديثهاست كه مسطور كردهاند ، « 4 »
اكْتَتَبَها ؛
يعنى : امر كرد به نوشتن آن .
و گفتهاند : جمع كرد آن را .
من قولهم : « 5 » « كتبت الشى » ؛ اي : جمعته ؛ يعنى : نوشتم چيزي ؛ يعنى : جمع
هامش
( 1 ) - تفسير فخر 24 / 50 .
( 2 ) - كشف الاسرار 7 / 6 .
( 3 ) - همان مصدر .
( 4 ) - مجمع 7 / 161 .
( 5 ) - اصل نسخه : و لهم