تخطي إلى المحتوى الرئيسي

تفسير شريف البلابل القلاقل (فارسى) — صفحة 489

مساهمون:

ص٤٨٩
كردم . « 1 » و گفته‌اند : بدست خوذ مىنويسذ . « 2 »
فَهِيَ تُمْلى عَلَيْهِ بُكْرَةً وَ أَصِيلًا :
و املى مىكنند بر وي اول روز و آخر آن . و گفته‌اند : « بكرة و اصيلا » ، عبارتست از شب و روز . « 3 »
قُلْ أَنْزَلَهُ :
بگو اى محمد ! فروفرستاذ قران را ،
الَّذِي يَعْلَمُ السِّرَّ فِي السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ :
آنكس كى ميذاند سرّ آسمانها و زمين . و « سرّ » ، اخفاء معنى بوذ در دل . يعني : خذاي - تعالى - فرومىفرستذ قرانرا ، چنانك علم او اقتضا مىكند به باطن امور .
إِنَّهُ كانَ غَفُوراً :
« 4 » بدرستى كه پوشيذه جهل بندگانست ، به عذاب ايشان تعجيل نكند ،
هامش
( 1 ) - كشف الاسرار 7 / 6 . ( 2 ) - رازى 8 / 253 . ( 3 ) - تبيان 7 / 472 ، مجمع 7 / 161 . ( 4 ) - اصل نسخه : كان بعباده غفورا .