تخطي إلى المحتوى الرئيسي

تفسير شريف البلابل القلاقل (فارسى) — صفحة 423

مساهمون:

ص٤٢٣
آسمانها و عرش و علوم كان ايشان ، و ملك آسمانها و زمينها او راست ، و قادر است بر آن . پس چون چنين است ، چرا انكار مىكنيذ او را بر احياء اموات ؟
قُلْ مَنْ بِيَدِهِ مَلَكُوتُ كُلِّ شَيْءٍ :
بگو اى محمد ! ملكوت هر چيز ، در قبضه تصرف كيست ؟ يعنى : قدرت بر ذوات هرچيز كراست ؟ فى « ملكوت » ابلغ لفظ است ؛ « 1 » چون : رحموت و رهبوت . و گفته‌اند : « ملكوت » خزاين بوذ ، چون گويند خذايراست . « 2 »
قُلْ فَأَنَّى تُسْحَرُونَ :
بگو اى محمد ! چرا از رشد نمىگرديذ ؟ « 3 » و گفته‌اند : چون كور مىشوند « 4 » از قول ايشان
« سَحَرُوا أَعْيُنَ النَّاسِ » ؟
« 5 » و گفته‌اند : سحر و تمويه « 6 » بشما ، از كجا راه مىيابذ ؟ « 7 » و گفته‌اند : عاطل حق و كذب صدق ، از چه جهت بر شما مخيل
هامش
( 1 ) - تبيان 7 / 388 ، مجمع 7 / 115 . ( 2 ) - طبرى 18 / 33 ، تبيان و مجمع - همان صفحات . ( 3 ) - تبيان 7 / 390 ، رازى 8 / 155 . ( 4 ) - تبيان 7 / 389 ، مجمع 7 / 115 . ( 5 ) - اعراف / 116 . ( 6 ) - تمويه : مكر و فريب ، تلبيس ( فرهنگ نفيسى ) . ( 7 ) - تبيان و مجمع - همان صفحات .