تخطي إلى المحتوى الرئيسي

تفسير شريف البلابل القلاقل (فارسى) — صفحة 422

مساهمون:

ص٤٢٢
بگو اى محمد ! ايشانرا : زمين آفريذهء كيست ؟ جواب دهند و گويند : خذاي - تعالى - آفريذ ، زيرا كه بآفريذگاري وي مقراند . چون اين اقرار كردند ، بگو ايشانرا :
أَ فَلا تَذَكَّرُونَ :
ياذ نمىكنيد كه هركس كه مالك چيزى بوذ ، قادر بوذ بر تصرف آن چيز چنانك خواهذ ، و آن چيز او را مملوك بوذ ؟ اهل آسمان و زمين ، [ 123 - ر ] مملو كند خذايرا . و خذاى - تعالى - قادر است بر هر چه خواهذ . و چون قادر بوذ ، قادر باشذ بر احياء موتى . چون بار اوّل قادر بوذ كه ايشانرا از عدم بوجود آورد ، بار دوّم هم قادر بوذ كه ايشانرا بعد از مرگ زنده گرداند .
قُلْ مَنْ رَبُّ السَّماواتِ السَّبْعِ وَ رَبُّ الْعَرْشِ الْعَظِيمِ :
بگو اى محمد ! خذاوند هفت آسمان و عرش عظيم كيست ؟ يعنى : بپرس از ايشان كه آسمانها و عرش از زمين عظيم‌ترست . چون برين معنى انكار نكنند ، بگو ايشانرا : خالق آن كيست ؟
سَيَقُولُونَ لِلَّهِ :
« 1 » گويند : خالق آن خذاست .
قُلْ أَ فَلا تَتَّقُونَ :
بگو اى محمد ! بترسيذ از عقاب آن خذاييى كه قادر است بر عظم اجزاي
هامش
( 1 ) - اصل نسخه : اللّه .