عرب گويذ : زيّيت الشى ، « 1 » اذا زينته . وزى ، نيكوى بوذ كه از آدمى ظاهر بوذ . [ 13 - ر ]
قُلْ مَنْ كانَ فِي الضَّلالَةِ فَلْيَمْدُدْ لَهُ الرَّحْمنُ مَدًّا ؛
يعنى : هركس كه كافر بوذ بخذا و رسول ، خذا و رسول خذاى - تعالى - او را فروگذارذ در كفر ، و به طول عمر او را تمتع دهذ ، تا طغيان و ضلالت وى زيادت گردذ . « 2 »
و گفتهاند : معنى آيت آنست كه : چنانك خواهي زندگانى كن ، كه بازگشت تو بدوزخ خواهذ بوذ . « 3 »
مبرّد گويذ : بگو اى محمد ! من طول عمر او بدعا مىخواهم ، باشذ كه ايمان آرد . « 4 »
مجاهد گويذ : عمر ايشان دراز كنيم ، باشد كه تدبر كنند و از كفر برگردند . و اگر بر كفر اصرار نمايند ، عذاب كنيم ايشانرا . « 5 »
قوله : « فليمدد » . صيغت ، امرست . و معنى ، خبر . « 6 »
حَتَّى إِذا رَأَوْا ما يُوعَدُونَ :
تا جزاي كفر ايشان بايشان رسذ . پس گفت :
إِمَّا الْعَذابَ :
هامش
( 1 ) - اصل نسخه : زيّتة .
( 2 ) - كشف الاسرار 6 / 77 .
( 3 ) - كشف الاسرار 6 / 77 .
( 4 ) - تفسير فخر 21 / 248 .
( 5 ) - همان مدرك .
( 6 ) - تبيان 7 / 145 ، مجمع 6 / 526 .