چون آيتى فروفرستيم كه دلايل وحدانيت ما و نبوت محمد در آن باشد ، از تدبر كردن در آن اعراض نموذند ، و بافتخار و مكاثرت بثروت و مال و نيكوييى منزل و حال مشغول شذند .
وَ كَمْ أَهْلَكْنا قَبْلَهُمْ مِنْ قَرْنٍ هُمْ أَحْسَنُ أَثاثاً وَ رِءْياً :
در معرض افتخار ايشان ، خذاى - تعالى - جوابشان مىفرمايذ .
بسيار هلاك گردانيذيم ما - كه خذاييم - پيش ازيشان ، اسلاف داشتند .
هيچ منفعت نداد ايشانرا ، و برحمت خذاى - تعالى - نزديك نگردانيذ ايشانرا ، و نجات نداد ايشانرا از عذاب خذا .
و « اثاث » ، آن بوذ كه آدمى در خانه خوذ به آن تمتع يابذ ، از آنچه او را از آن گزير نبوذ . « 1 » و آن مشتق از « ثيث » . و « اثيث » ، اكثير بوذ .
و گفتهاند : « اثاثا » ، يعنى جهازا . « 2 »
وَ رِءْياً :
منظر كه نيكوترست ؟
ابو على گويذ : « رىّ » مفعول بوذ و راي مصدر ، چون طحن و طحن ، و ذبح و ذبح بفتح و كسر . و بتشديد خواندهاند ، و آن مخفف است از مهموز .
روا بوذ كه از « ريّ » بوذ ، و آن سيرابى و تازه شذن رويست . « 3 »
و در شواذ ، « و زيّا » خواندهاند . و مراد از آن ، زينت بوذ . « 4 »
هامش
( 1 ) - كشاف 3 / 36 .
( 2 ) - كشف الاسرار 6 / 77 .
( 3 ) - مجمع 6 / 524 .
( 4 ) - كشاف 3 / 37 .