هامش
- عزّ و جلّ و رسول او صلى اللّه عليه و آله و سلّم آشكارا به مخالفت آن دو و رد كردن گفتهى آنان و سرپيچى از فرمانشان برخاسته و ستم مىكند و با وجود آگاهى سر ستيز دارد نسبت به آن كسانى كه خداوند ، مردم را به اطاعت از ايشان و دست آويختن به ريسمان آنان و همراه بودن با آنان امر فرموده است آنجا كه مىفرمايد :
« اى مؤمنان ! از خدا بپرهيزيد و با راستگويان همراه باشيد »
و آنان همان كسانى هستند كه آنچه را با خدا بر آن پيمان بستند ( عمل كردند ) ، از جهاد با دشمنان او و بذل جان خود در راه او و يارى كردن فرستادهاش و گرامىداشت دين او ، نسبت به آن جمله راستگو بودند ، موافق آنجا كه خدا مىفرمايد :
« مردانى هستند كه راست گفتند آنچه را كه با خدا بر آن پيمان بستند . پس بعضى از آنان به انتظار بسر مىبرد و هيچكدام تبديلى در پيمان خود روا نداشتند »
آنكس كه به راستى بر سر وعدهء خود با خدا است و پيمان خود را بجا مىآورد و جان خويش را در راه رضاى خدا عرض مىكند ، و در راهش پيكار مىنمايد و دين وى را سربلند مىدارد و پيامبرش را يارى مىكند چنين كسى چقدر فاصله دارد با آن كس كه پيامبر خدا را نافرمانى مىكند و با او مخالفت مىنمايد و عترت او را ستم مىكند و نيز آنكس كه او كارش بزرگتر از بجا نياوردن وعدهاى است كه آن نفاق بدنبال دارد و به درك أسفل دوزخ مىكشاند ، از آن به خدا پناه مىبريم .
خدا شما را رحمت كند اين است حال هر كسى كه از يكى از امامان عليهم السلام كه خداوند آنان را برگزيده ، بازگردد و امامت او را انكار كند و ديگرى را جايگزين او قرار دهد و براى غير او مدّعى حق شود ، چون امر جانشينى و امامت به فرمان خداى تعالى و به اختيار اوست نه مربوط به بندگان خدا و به اختيار آنان ، پس هركه غير از برگزيدهء خدا را اختيار كند و با دستور خداى سبحان مخالفت نمايد ، به جايگاه ستمكاران و منافقين كه جايشان آتش خداوند است بدانگونه كه خداوند آنان را -