فرمودند : همان كسى كه خداوند در شأن او نازل فرموده :
أَنْ تَقُولَ نَفْسٌ يا حَسْرَتى عَلى ما فَرَّطْتُ فِي جَنْبِ اللَّهِ
( الزمر / 56 )
پرسيدند : يا رسول الله ؟
« جَنْبِ اللَّهِ »
كيست ؟
حضرت فرمودند : همان كسى كه خداوند در مورد او فرموده :
يَوْمَ يَعَضُّ الظَّالِمُ عَلى يَدَيْهِ يَقُولُ يا لَيْتَنِي اتَّخَذْتُ مَعَ الرَّسُولِ سَبِيلًا
( الفرقان / 27 )
او وصى من است و راه به سوى من است بعد از من .
گفتند : اى رسول خدا ! به حق آن كسى كه شما را به نبوّت برانگيخته ، او را به ما بنمايان كه سخت مشتاق اوئيم .
حضرت فرمودند : او همان كسى است كه خداوند او را نشانه براى مؤمنين شناساى خير قرار داده ، كه هرگاه به او بنگريد - نگريستن آنكه قلب دارد يا ( شنيدن و ) توجهش را يكسو نموده در حالى كه شاهد است - خودتان مىفهميد كه او وصىّ من است . همانطور كه فهميديد من نبىّ شما هستم .
صفها را بشكافيد و صورتها را خوب بنگريد ، هركسى كه دلهاى شما به او متمايل شد ، او همان ( وصى من ) است ، چرا كه خداوند عز و جل در كتابش مىفرمايد :
فَاجْعَلْ أَفْئِدَةً مِنَ النَّاسِ تَهْوِي إِلَيْهِمْ
( ابراهيم / 47 )
إِلَيْهِمْ
يعنى : به سوى او و به سوى ذريهاش عليهم السلام .
و در اواخر اين حديث چنين آمده كه : يمنىها به رسول خدا فرمودند :
ما او را چنان شناختيم كه گويا براى ما پدر است و ما فرزندان او