« تَنَزَّلُ الْمَلائِكَةُ وَ الرُّوحُ فِيها بِإِذْنِ رَبِّهِمْ مِنْ كُلِّ أَمْرٍ »
تفصيل مطلب در اثبات امامت ، از اين آيهء شريفه به اين نحو است كه :
- شكى نيست كه شب قدر در هر سال هست ( تا روز قيامت ) [ چرا كه قرآن تا روز قيامت هست . و به فرمايش امام صادق عليه السلام :
لو رفعت ليلة القدر لرفع القرآن . ] « 1 » .
- و اين نيز مسلم است كه در آن شب ، ملائكه و روح بر بندهاى كه خدا او را از همه بيشتر دوست دارد ، نازل مىشود . و امكان ندارد كه نزول چيزى بر غيرچيزى صورت گيرد . و به فرمايش ائمه عليهم السلام اگر چنين بگويند - كه خواهند گفت - دچار گمراهى دورى شدهاند .
- و قطعا چنين بوده كه در زمان رسول خدا ، هبوط ملائكه و روح به رسول خدا صلى الله عليه و آله ، صورت مىگرفته است .
- نتيجه آنكه : پس از رسول خدا نيز اين حكم اختصاص به واليان امر بعد از رسول خدا صلى الله عليه و آله دارد ، و آنها 12 امام معصوماند .
على عليه السلام و يازده امام محدث از نسل او ، سلام الله عليهم اجمعين .
و به همين دليل است كه ائمه عليهم السلام « مختلف الملائكه » اند .
چنانچه در زيارت جامعه كبيره مىخوانيم :
السلام عليكم يا اهل بيت النبوة . . . و مختلف الملائكة
قال ابو الحسن عليه السلام : ما من ملك يهبطه الله فى امر الّا بدأ بالامام فعرض ذلك عليه ، و ان مختلف الملائكة من
هامش
- خورشيد مغرب نگارش محمد رضا حكيمى ( فصل 8 ص 125 تا 148 چاپ هفتم سال 1371 دفتر نشر فرهنگ اسلامى ) آمده است .
( 1 ) - كافى 4 / 158 ح 7 .