تفصيل مقدمهء پنجم :
از خصوصيات بارز اين قرآن ، اين است كه هدايتگر است به امام ، و امام نيز هدايتگر است به قرآن « 1 » ، و مردم را به تدبر در همين قرآن فرا مىخواند . و لذا اين دو ثقل جدائىناپذير از يكديگر باقىاند تا در حوض كوثر بر رسول خدا وارد شوند .
روايات فراوانى عظمت قرآن را گوشزد نموده و مردم را به آن فرا مىخوانند ، از جمله :
كتاب الله بين اظهركم ناطق لا يعيى لسانه و بيت لا تهدم اركانه و عزّ لا تهزم اعوانه « 2 »
و بسيارى از آيات ، مردم را به امامت دلالت كردهاند كه در اينجا ، تنها به ذكر يك آيه اكتفا مىكنيم « 3 » و آن هم آيهء چهارم سورهء قدر است « 4 » :
هامش
( 1 ) - عن على بن الحسين عليهما السلام قال : الامام يهدى الى القرآن و القرآن يهدى الى الامام . بحار الانوار 25 / 194 رقم 5 به نقل از معانى الاخبار / 44 .
( 2 ) - حضرت على عليه السلام ، نهج البلاغه خ 133 ، ص 412 فيض الاسلام .
( 3 ) - طالبان به خطبهء غديريهء حضرت رسول اكرم - صلى اللّه عليه و آله و سلم - مراجعه كنند .
( 4 ) - تفصيل جالبى در مورد اين آيه و دلالتش بر امام زمان عليه السلام در كتاب -