سُوءَ الْعَذابِ :
عذاب سخت ،
بِما كانُوا يَصْدِفُونَ :
بسبب اعراض ايشان از آيات ما « 1 » .
و « صدف » ، هم لازم بوذ و هم متعدى . و درين موضع هردو محتملست ، به شرط آنك آن را مفعول سازى .
هَلْ يَنْظُرُونَ ؛
يعنى : انتظار نمىكنند اهل مكه ،
و « نظر » چون با « بى » « 2 » مقيد نبوذ ، معنى آن انتظار بوذ . و ايشان بحقيقت منتظران نبوذند ، و لكن [ 61 - ر ] لامحال چون عذاب بايشان خواهذ رسيذ ، گوييى منتظرند .
إِلَّا أَنْ تَأْتِيَهُمُ [ الْمَلائِكَةُ ] :
الا آنك ملايكه بقبض ارواح ايشان آيند . « 3 »
و گفتهاند : به عذاب كردن ايشان آيند . « 4 »
أَوْ يَأْتِيَ رَبُّكَ ؛
هامش
( 1 ) - اصل نسخه : و از آيات ما .
( 2 ) - ظاهرا ب ( الى ) درست است .
( 3 ) - تفسير طبرى 12 / 245 - 246 رقم 14195 - 14200 ، تبيان 4 / 353 ، مجمع البيان 4 / 387 ، تفسير رازى 5 / 99 ، كشاف 2 / 82 .
( 4 ) - مجمع البيان 4 / 378 ، كشاف 2 / 82 .