هامش
- مسند احمد 3 / 14 و 17 و 26 و 59 ، صحيح ترمذى 5 / 622 رقم 3786 و 3788 ، شرح الجامع الصغير للمناوى 3 / 15 . همچنين بنگريد : رسالهء حديث الثقلين ، تأليف علامه وشنوى ، از انتشارات دار التقريب قاهره .
همانا قرآن پيوسته با عترت ، و عترت همراه با قرآن است . و آندو باهم ريسمان محكم خدا هستند و همچنانكه پيامبر خدا صلّى اللّه عليه و آله و سلّم فرموده است :
از يكديگر جدا نخواهند شد ، و اين خود براى كسى كه خداوند گوش دل او را باز نموده ( گوش شنوا دارد ) و بينشى نيكو به او عطا فرموده ، دليلى است بر اينكه هر كس خواستار علم قرآن و تأويل و تنزيل و محكم و متشابه و حلال و حرام و خاص و عام آن باشد و بخواهد آن را از نزد غير آنان كه خدا اطاعتشان را واجب فرموده ، و پس از پيامبر زمامدار قرار داده و رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله و سلّم به دستور خداوند آنان را قرين قرآن ساخته و قرآن را نيز تنها قرين ايشان فرموده نه ديگران ، و نيز خداوند علم خود و احكام دين و واجبات و شريعتهاى خود را به آنان سپرده ، بخواهد بدست آورد ، حتما سرگردان و گمراه و نابود خواهد شد و ديگران را نيز به هلاكت خواهد شاند . و منظور از عترت ( عليهم السلام ) همان كسانى هستند كه رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله و سلّم آنان را براى امّت خود چنين تمثيل فرموده كه :
« اهل بيت من در ميان شما به مثل همچون كشتى نوحاند ، كه هركس بر آن سوار شد رهايى يافت و هركس از آنان باز ماند غرق گرديد » .
و باز فرمود : اهل بيت من در ميان شما ، همانند باب حطه در بين بنى اسرائيل است كه هركس بدان درآمد گناهانش بخشوده و درخور رحمت و افزونى از آفريدگار خويش گشت ، همانگونه كه خداى عزّ و جلّ فرمايد :« ادْخُلُوا الْبابَ سُجَّداً وَ قُولُوا حِطَّةٌ نَغْفِرْ لَكُمْ خَطاياكُمْ وَ سَنَزِيدُ الْمُحْسِنِينَ »( بدان در ، سجدهكنان درآيد و آمرزش بر زبان رانيد تا گناهان شما را بيامرزيم ، ما -