وَ الْخَيْلِ ؛
يعنى : اسبان .
و اسب را از آن جهت « خيل » گويند كه پيوسته مىروند .
الْمُسَوَّمَةِ ؛
يعنى : اسبان نيكو سيما .
وَ الْأَنْعامِ :
« انعام » ، خاص در شتر استعمال كنند . و در گاو و گوسفند هم استعمال كنند .
وَ الْحَرْثِ ؛
يعنى : بستانها و مزارع .
ذلِكَ ؛
يعنى : آنچه پيش ازين ياذ كرديم ،
مَتاعُ الْحَياةِ الدُّنْيا ؛
يعنى : بذان ممتع و منتفع مىشوند در زندگانى دنيا ، و آن را دوامى نيست .
هامش
- 2 / 313 باب 348 ، رقم 1 ، بحار الانوار 73 / 141 - 142 رقم 17 ، همراه با بيان شيخ صدوق ) . شيخ صدوق ، حديثى بههمين مضمون در وجه تسميهء درهم و دينار ، از امير المؤمنين عليه السلام روايت كرده است . ( علل الشرايع 1 / 4 باب 1 ، بحار الانوار 73 / 140 رقم 14 ) .