نِساؤُكُمْ حَرْثٌ لَكُمْ .
ابن عباس گويذ : بعضى از قريش چون به مكه بوذندي ، از قبل و دبر زنان لذت مييافتند و با ايشان معاشرت مىكردند . چون بمدينه آمذند ، و از انصار زن خواستند كه با ايشان همان كنند كه با زنان مكه مىكردند ، ايشان بر آن انكار نموذند و گفتند : هرگز با ما هيچكس اين فعل نكرده است . اين حكايت در مدينه منتشر شذ ، تا برسول خذا رسيذ . اين آيت منزل شذ : « 1 »
نِساؤُكُمْ حَرْثٌ لَكُمْ فَأْتُوا حَرْثَكُمْ أَنَّى شِئْتُمْ ؛
يعنى : زنان شما محل زرع شمااند . بياييذ به محل زرع خوذ .
أَنَّى شِئْتُمْ :
آنگاه كه خواهيذ ، خواه ايستاده ، خواه خفته .
وَ قَدِّمُوا لِأَنْفُسِكُمْ وَ اتَّقُوا اللَّهَ وَ اعْلَمُوا أَنَّكُمْ مُلاقُوهُ
يعنى : طاعت خذاي - تعالى - در پيش داريذ ، و از عقاب [ 13 - پ ] او [ بترسيد ، و بدانيد كه او ] « 2 » را معاينه خواهيذ يافت .
سعيد جبير روايت كند از ابن عباس كه او گفت : عمر خطاب وقتى به خدمت رسول آمذ و گفت :
يا رسول اللّه ! هلكت ،
اى رسول خذا هلاك شذم .
رسول فرموذ :
هامش
( 1 ) - رازى 2 / 210 .
( 2 ) - افزودهء مصحح .