وَ يَسْئَلُونَكَ عَنِ الْمَحِيضِ
( الآية ) .
مجاهد گويذ : اين سوال ، بطريق اجازت خواستن كه چون زنانرا حيض بود ، شايذ كه با ايشان مباشرت كنيم از موضعى ديگر . بارى - تعالى - اين آيت فرستاد ، بطريق تحريم . و از اين جهت ، ذكر كيفيت جماع فرموذ دون كيفيت الصوم و الصلاة . « 1 »
و « محيض » مصدرست ، چنانك مقيل . و شايذ كه همزمان فروگيرذ و هم مكان . و درين موضع جايز بوذ كه مصدر بوذ . و تقديرش چنان بوذ كه :
« يسئلونك « 2 » عن حيض المراة ما حكمه من المجامعة و غيرها »
يعنى : از تو مىپرسند از حيض زنان ، كه حكم آن چيست ، از مباشرت كردن با ايشان و غير آن .
و محتملست كه « محيض » زنانرا بوذ ، و تقديرش چنان بوذ كه :
« و يسئلونك « 3 » عن حال المراة وقت حيضها »
يعنى : از تو مىپرسند از حال زنان ، وقت حيض ايشان .
و « حيض » ، خونى غليظ و سياه بوذ كه آن را بوي ناخوش باشد .
قُلْ هُوَ أَذىً :
بگو اى محمد ! آن نجاستى است كه مرد را برنج آرذ در حالت مجامعت ، و طبع او متنفر بوذ از آنچه مشاهده مىكنذ . و اين معنى مقوي وجه مصدر است .
هامش
( 1 ) - تبيان 2 / 220 .
( 2 ) - اصل نسخه : يسلونك .
( 3 ) - يسلونك .