مىبينيم « بود » را « بيد » ضبط كرده است :
به آغاز برزويهء نيكمرد * ميان بزرگان چنين ياد كرد كه چون او حكيم زمانه نبيد * نگنجد درين هيچ گفت و شنيد
هنجار گفتار : معنى و مضمون سخن يا بگردانيدن و تحريف كردن سخن .
تا بشناسىشان به نشانى رويهاشان ؛ و هرآينه بشناسىشان در هنجار گفتار ، در ترجمهء
فَلَعَرَفْتَهُمْ بِسِيماهُمْ وَ لَتَعْرِفَنَّهُمْ فِي لَحْنِ الْقَوْلِ .
( سورهء 47 / آيهء 30 ) در كشف الاسرار گويد : و لتعرفنّهم فى لحن القول فيه قولان : احدهما فى صورة القول و فحواه . . . و قول الثاني ما قال الكلبى ، فى لحن القول : فى كذبه و هو ازالة الكلام من جهته ) . ( ج 9 ، ص 195 ) .
در تفسير كمبريج آورده است كه : و تو ايشان بشناسى يا محمد بدان گردانيدن سخنان ايشان . ( ج 2 ، ص 218 ) و نيز رجوع شود به لسان التنزيل ، منتهى الارب ، المفردات فى غريب القرآن راغب اصفهانى .
هياشيده : پراكنده ، پاشيده .
چون بينىشان ، مرواريد هياشيده پندارىشان . در ترجمهء
إِذا رَأَيْتَهُمْ حَسِبْتَهُمْ لُؤْلُؤاً مَنْثُوراً .
( سورهء 76 / آيهء 20 ) اين واژه با اين شكل در فرهنگها به نظر نرسيد و در دو نسخهء ديگر تفسير نسفى « پاشيده » آمده است و در نسخهء اساس نيز صورت كلمه خواناست و به همين هيئت « هياشيده » نوشته شده است .
و در لسان التنزيل عبارت چنين است : مرواريد بزرگ پراكنده كرده شده ، يعنى افشانده و قيل پاشيده ( ص 40 ) و در كشف الاسرار : پندارى كه مرواريداند شطره گسسته و در بهشت پراكنده ( ج 10 ، ص 315 ) در تفسير كمبريج : پندارى كه مرواريدندى پراكنده از روشنى و لطيفى كه باشند . ( ج 2 ، ص 525 )